Το ΑΚΕΛ, ο ΔΗΣΥ, το ΕΛΑΜ και τα κωμικοτραγικά της «μεγάλης» Παρασκευής

FILE PHOTO. ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ συμπλέουν αρμονικά σε σοβαρά θέματα και κυρίως στο Κυπριακό/ΚΥΠΕ.

Του Δώρου Θεοδώρου
ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ χρόνια τώρα συντηρούνται, στα πλαίσια μιας αμφιβόλου ιδεολογικής εχθρότητας και αντιπαράθεσης, ως το αμοιβαίο αντίπαλο δέος. Ο ΔΗΣΥ υπάρχει γιατί είναι το αντίβαρο του ΑΚΕΛ. Και το ΑΚΕΛ υπάρχει γιατί είναι το αντίβαρο του ΔΗΣΥ. Μάλλον ήταν. Γιατί εδώ και αρκετά χρόνια τα δυο κόμματα συμπλέουν αρμονικά στα πλέον σοβαρά θέματα που απασχολούν την κοινωνία και το κράτος μας. Στο εθνικό όπου αμφότεροι συμπορεύονται με τις διζωνικές δυνάμεις της Τουρκίας και των κατεχομένων στους χειρισμούς και στην τακτική που από κοινού ακολουθούν στο Κυπριακό και ιδίως στις συνομιλίες, στις φιλοφρονητικές επισκέψεις, στην έδρα της κατέχουσας δύναμης, στην ικανοποίηση απαιτήσεων και την εκτέλεση εντολών του κατοχικού ηγέτη και γενικώς σ’ όλα που αφορούν την εθνική μας υπόθεση.

Και όχι μόνο. Και στα θέματα δημοκρατίας, αρμονικά συνεργάζονται και συμπλέουν, όταν πρόκειται να φιμώσουν αντίθετες φωνές. Κλασική είναι η περίπτωση του νόμου που ψήφισαν για αύξηση του ορίου συμμετοχής στη δεύτερη και στην τρίτη κατανομή των βουλευτικών εκλογών, με στόχο ν΄ αποκλείσουν από τη Βουλή κόμματα που διαφωνούν ριζικά με τις θέσεις τους στο Κυπριακό. Με αποτέλεσμα όλα τα αντιδιζωνικά κόμματα να μπουν στη Βουλή, συμπεριλαμβανομένου και του ΕΛΑΜ και μάλιστα με δυο βουλευτές. Και στη διαπλοκή και τη διαφθορά δεν διαφέρουν.

Διαπλοκή με ξένους οικονομικούς οργανισμούς και με ξένα κέντρα για να πάρουν (έναντι τίνος ανταλλάγματος;) τεράστια ποσά διότι «το κόμμα χρειάζεται τα λεφτά» (υπόθεση Focus, υπόθεση Δρομολαξιάς, Συνεργατισμός). Διακηρύσσουν ότι διαφωνούν «ριζικά» στον οικονομικό-κοινωνικό τομέα, όμως είναι το ΑΚΕΛ που ρήμαξε την οικονομία για να εφαρμόσουν επί των ερειπίων τη νεοφιλελεύθερή τους πολιτική ο ΔΗΣΥ και ο Αναστασιάδης. Έτσι λοιπόν το παραμύθι της εχθρότητας και της αντιπαράθεσης ΑΚΕΛ-ΔΗΣΥ δεν πείθει πλέον. Για το ΑΚΕΛ, ιδιαίτερα, το πρόβλημα είναι πολύ μεγάλο. Ανάγκη πάσα να βρεθεί ένα άλλο αντίπαλο δέος που να μπορεί να πείσει τους οπαδούς του. Και βρέθηκε.

Τα κωμικοτραγικά γεγονότα της «μεγάλης» Παρασκευής 8/4/17 μέσα και έξω από τη Βουλή, με πρωταγωνιστές το ΑΚΕΛ και το ΕΛΑΜ, το επιβεβαιώνουν. Όμως το ΑΚΕΛ και ιδιαίτερα οι οπαδοί του θα πρέπει να προβληματιστούν πού οδηγεί αυτή η τακτική. Στην ελάττωση του κινδύνου που προέρχεται από το ΕΛΑΜ ή στη μεγέθυνσή του. Ειλικρινά πιστεύω ότι με αυτή την πολιτική στις επόμενες εκλογές το ΕΛΑΜ θα περάσει το 10% και το ΑΚΕΛ θα συρρικνωθεί περαιτέρω.

Το πρόβλημα επομένως έχει λύση που αλλού πρέπει ν΄ αναζητηθεί. Στην πολιτική του ΑΚΕΛ για το Κυπριακό, στην πλήρη ταύτισή του με τον ΔΗΣΥ, στην εναρμόνισή του με τους Αγγλοαμερικανούς και στο κανάκεμα και καλόπιασμα του κατακτητή. Όσο ακολουθούν αυτή την πολιτική, την αδιέξοδη, ή μάλλον την τυγχάνουσα της έγκρισης των Εγγλέζων και των Τούρκων, όχι μόνο δεν θα υπάρξουν καλύτερες μέρες για την Κύπρο, αλλά και η κατάσταση στο εσωτερικό θα οξύνεται επικίνδυνα. Ευτυχώς υπάρχει και η άλλη πορεία την οποία εκφράζουν οι δυνάμεις πέραν του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ. Οι δυνάμεις του ενδιάμεσου χώρου, που μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Αν οι δυνάμεις αυτές προχωρήσουν ενωμένες με ένα πρόγραμμα και έναν υποψήφιο στις προσεχείς προεδρικές εκλογές.

* Πρώην υπουργός

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *