Το ακριβοπληρωμένο δικαίωμα της άποψης: Από την κριτική σκέψη όμως μέχρι την αβασάνιστη άποψη χωρίς επιχειρήματα υπάρχει μεγάλη απόσταση

Της ΤΩΝΙΑΣ ΣΤΑΥΡΙΝΟΥ

Μέσα στον ένα χρόνο της πανδημίας, είναι απίστευτο πώς έχουμε μετατρέψει μια πρωτοφανή υγειονομική, οικονομική και κοινωνική κρίση, σε ένα γήπεδο με αντίπαλους οπαδούς να ουρλιάζουν συνθήματα και βρισιές ο ένας στον άλλο. Τα πεδία μάχης που έχουν στηθεί εντός της κοινωνίας και η λύσσα με την οποία στρεφόμαστε απέναντι σε κάθε διαφωνία -από τα τηλεοπτικά πάνελ μέχρι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης- είναι πρωτοφανής.

Τους πρώτους μήνες, μετά το «όλοι ενωμένοι θα τα καταφέρουμε» άρχισε να κυκλοφορεί η άποψη ότι δεν έπρεπε να πληρώνουμε όλοι το κόστος της πανδημίας «για τους γέρους που θα πέθαιναν έτσι κι αλλιώς». Χωρίς κανέναν ενδοιασμό υπήρξαν άνθρωποι ανάμεσά μας πρόθυμοι να στήσουν έναν Καιάδα ρίχνοντας μέσα όσους κατά τη γνώμη τους εμπόδιζαν την επιστροφή στην κανονικότητα.

Η προχειρότητα, η αμηχανία, ο ετσιθελισμός και η ανικανότητα της κυβέρνησης να διαχειριστεί αποτελεσματικά την πανδημία, με μέτρα «άνοιξε κλείσε» και δηλώσεις για κουβερτούλες, έφεραν το τέλος της αξιοπιστίας της. Όλες οι αποφάσεις για την παιδεία, για την οικονομία και την υγεία λαμβάνονταν από μια ομάδα που δεν ήταν πια πειστική και κατέστη ξεκάθαρο πια στον καθένα ότι ήταν εντελώς απροετοίμαστη και χωρίς πλάνο.

Με αυτή τη συνειδητοποίηση το οπαδικό κλίμα αντιπαράθεσης κορυφώθηκε. Μετά το «ας πεθάνουν» για τους ηλικιωμένους και τους ασθενείς συνανθρώπους μας, η ανθρωποφαγία επεκτάθηκε σε όλα τα μέτωπα. Πιστοί και άθεοι για τις εκκλησίες, εμβολιαστές και αντεμβολιαστές, υπέρ του ανοίγματος των οδοφραγμάτων και εναντίον, υπέρ και κατά των rapid test στα σχολεία, υπέρ και κατά του ανοίγματος των σχολείων και πάει λέγοντας.

Σήμερα, η αντιπαράθεση πιάνει ξανά κόκκινο με το περίφημο CoronaPass που τίθεται σε εφαρμογή από την ερχόμενη Δευτέρα. «Δημιουργούνται πολίτες δύο ταχυτήτων», «παραβιάζονται ανθρώπινα δικαιώματα», «τα νέα μέτρα είναι αντισυνταγματικά», «παραβιάζονται τα προσωπικά δεδομένα» είναι μερικά από όσα ακούγονται στα μέσα ενημέρωσης και εκτοξεύονται σαν πολεμικές ιαχές στο Facebook.

Το κλίμα μάς θυμίζει τη συζήτηση για την «κάρτα φιλάθλου» όταν η προστασία των προσωπικών δεδομένων έγινε τσίχλα στο στόμα των οργανωμένων οπαδών. Ακούγαμε για «φακέλωμα πολιτών» και «καταπάτηση δικαιωμάτων» ως επί το πλείστον από ανθρώπους που πιθανότατα είχαν ήδη δώσει όλα τα προσωπικά τους στοιχεία σερφάροντας στο διαδίκτυο και στα προφίλ τους είχαν αναρτημένα από τα γενέθλια τους, μέχρι το όνομα του κατοικίδιού τους.

Κάθε συζήτηση είναι χρήσιμη και πρέπει να γίνεται. Αν μη τι άλλο κάθε αντίδραση σε διατάγματα, πειράματα και αυθαιρεσίες της κυβέρνησης, είναι μια υγιής αντιμετώπιση του ετσιθελισμού και ενίοτε της βλακείας όσων κατέχουν την εξουσία. Από την κριτική σκέψη όμως μέχρι την αβασάνιστη άποψη χωρίς επιχειρήματα, υπάρχει μεγάλη απόσταση. Και σε στιγμές σαν κι αυτή που ζούμε, η ελευθερία του λόγου και η πολυφωνία, γίνονται καταφύγιο του κάθε ναρκισσιστή που οχυρώνεται πίσω από το δικαίωμα της άποψης για να μετράει λάικ και συμπάθεια.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *