Το φαινόμενο του διχασμού για τα εμβόλια: Όλο και περισσότεροι Αμερικανοί εγκαταλείπουν το «αντιεμβολιαστικό κίνημα»

Του ΠΑΝΙΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Στην αρχή της πανδημίας ήταν η καραντίνα, οι έρημες πόλεις και οι πρωτοφανείς εικόνες με τους ομαδικούς τάφους και τις σορούς να στοιβάζονται σε φορτηγά ψυγεία έξω από νοσοκομεία της Νέας Υόρκης. Ανάμεσα στην αγωνία για την πρωτόγνωρη κατάσταση που βίωνε η ανθρωπότητα και την ανασφάλεια για τις άγνωστες παρενέργειες του κορωνοϊού, είχαν αναδειχθεί τα αισθήματα της αλληλεγγύης και της συμπόνιας.

Παρά το γεγονός ότι οι αρμόδιοι διεθνείς φορείς και τα ισχυρά κράτη αντέδρασαν αργοπορημένα και χωρίς καμία συντονισμένη και διαφανή διαδικασία, η πλειοψηφία του κόσμου επέδειξε σεβασμό στην αλήθεια και την επιστήμη. Και η αλήθεια αντανακλούσε αυτό που βίωναν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι σε νοσοκομεία, οίκους ευγηρίας, ιδρύματα και σπίτια.

Από τα παράθυρα και τα μπαλκόνια της Ιταλίας, οι πολίτες είχαν ξεκινήσει να χειροκροτούν το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Μέσα σε λίγες μέρες, το φαινόμενο αυτό έγινε παγκόσμιο και οι κοινωνίες, με συμβολικές εκδηλώσεις, εξέφραζαν την ευγνωμοσύνη τους προς όλα εκείνα τα άτομα που εργάζονταν στην πρώτη γραμμή της μάχης, εκ των οποίων εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες, έχασαν τη ζωή τους από τον ιό. «Οι άνθρωποι της πατρίδας μου τραγουδούν ένα δημοφιλές τραγούδι από τα σπίτια τους για να ζεσταίνουν τις καρδιές τους», είχε γράψει ενδεικτικά ένας Ιταλός από μια περιοχή που είχε βυθιστεί στο πένθος, συμπληρώνοντας ότι «χωρίς τις ηρωίδες και τους ήρωες των νοσοκομείων και άλλων υπηρεσιών, ο αριθμός των θανάτων θα ήταν πολύ υψηλότερος».

Η πανδημία δεν τελείωσε. Τα μέτρα για την αντιμετώπισή της διαφοροποιήθηκαν στην πορεία του χρόνου και ανάλογα με την κατάσταση σε κάθε χώρα. Η απειλή του ιού εξακολουθεί να υπάρχει, όπως η αβεβαιότητα για την πορεία του και ο φόβος για πιθανές νέες και πιο επικίνδυνες μεταλλάξεις. Την ίδια στιγμή όμως, υπάρχουν πια τα εμβόλια, καθώς και φάρμακα αντισωμάτων, ενώ έως το τέλος της χρονιάς αναμένεται να είναι έτοιμο ένα αποτελεσματικό φάρμακο.

Δεκάδες χιλιάδες άτομα σε όλο τον κόσμο που έχασαν τη ζωή τους από τον ιό δεν είχαν προλάβει τα εμβόλια. Όπως ενδεικτικά ανέφερε η Ντέμι Χέιγκ, σε ρεπορτάζ του CBS, «ο σύζυγός μου πέθανε από τον ιό μερικές μέρες πριν ξεκινήσει ο εμβολιασμός. Ήταν 54 ετών και δεν είχε κανένα πρόβλημα υγείας. Σήμερα, προσφέρονται δώρα και καταβάλλεται μεγάλη προσπάθεια για να πειστούν πολλοί άνθρωποι να εμβολιαστούν. Ο σύζυγός μου δεν είχε προλάβει το δώρο του εμβολίου που θα τον κρατούσε στη ζωή».

Απ’ ό,τι φαίνεται, δεν υπάρχει πλέον καμία χώρα όπου η κοινωνία της να μην είναι βαθιά διχασμένη για το θέμα του εμβολίου κατά του κορωνοϊού. Διχογνωμίες υπάρχουν πάντα για όλα σχεδόν τα ζητήματα που ταλανίζουν τα κράτη και τον πλανήτη. Αυτή τη φορά όμως, η κατάσταση είναι πολύ πιο σοβαρή απ’ ότι αρχικά είχε εκτιμηθεί. Σύμφωνα με αρκετές μελέτες και ρεπορτάζ σε αμερικανικά ΜΜΕ, πέρα από τους όποιους δικαιολογημένους δισταγμούς μιας μερίδας πολιτών, ένα σημαντικό ποσοστό των αρνητών δεν προβάλλει μόνο αστήριχτα επιχειρήματα και θεωρίες συνωμοσίας, αλλά είναι επικίνδυνα φανατισμένο.

Την εβδομάδα που μας πέρασε, σε αρκετές ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές και σε άρθρα εφημερίδων έγινε αναφορά σε μια αξιοπρόσεκτη τοποθέτηση της Ελληνοαμερικανίδας ηθοποιού Τζένιφερ Άνιστον, η οποία μέσα από την προσωπική εμπειρία της έθιξε ένα πολύ σοβαρό θέμα, που προκάλεσε αίσθηση και δεν αφορά μόνο την αμερικανική κοινωνία. Όπως ανέφερε σε συνέντευξή της στο περιοδικό InStyle, «υπάρχει μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων που είναι αντιεμβολιαστές ή απλά δεν ακούν τα γεγονότα», αποκαλύπτοντας ότι αναγκάστηκε να διακόψει φιλίες χρόνων και να χάσει ανθρώπους που είχαν ρόλο στην καθημερινή ζωή της επειδή δεν μπορούσε πια να ακούει αυτά που ισχυρίζονταν για τα εμβόλια κατά της νόσου COVID-19.

Όταν ρωτήθηκε γιατί ανησυχεί να βρίσκεται γύρω από ανεμβολίαστους ανθρώπους, από τη στιγμή που η ίδια έχει εμβολιαστεί, τόνισε χαρακτηριστικά: «Διότι εάν φέρεις την παραλλαγή, εξακολουθείς να μπορείς να τη μεταδώσεις σε εμένα. Ίσως, να αρρωστήσω ελαφρά, όμως δεν θα εισαχθώ σε νοσοκομείο ούτε θα πεθάνω. Όμως μπορώ να τη μεταδώσω σε κάποιον άλλο, που δεν έχει κάνει το εμβόλιο και η υγεία του κινδυνεύει (μπορεί να πάσχει από κάποια προϋπάρχουσα ασθένεια) και επομένως θα έβαζα σε κίνδυνο τη ζωή του».

Παρατεταμένη πανδημία

Ορισμένοι αναλυτές εκτιμούν ότι το σκηνικό με τους φανατικούς αντιεμβολιαστές θα μπορούσε να έχει ευρύτερες συνέπειες σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. Μια παρατεταμένη πανδημία για ένα-δύο χρόνια ακόμη, σε συνδυασμό με απώλειες θέσεων εργασίας και νέα οικονομική κρίση, η σύγκρουση για τα εμβόλια ενδέχεται να συντείνει στην περαιτέρω διαιώνιση των συνεπειών της. Σύμφωνα όμως με τα τελευταία στοιχεία των αρμοδίων υπηρεσιών, όλο και περισσότεροι Αμερικανοί που είχαν «ενταχθεί» στο αντιεμβολιαστικό κίνημα το εγκαταλείπουν είτε επειδή η απειλή του κορωνοϊού ενισχύεται είτε εξαιτίας των μέτρων που ανακοινώνονται (σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα) για τους ανεμβολίαστους. Οι μεγάλες κρίσεις έχουν συνήθως και απρόβλεπτες συνέπειες. Και οι χώρες με έντονα πολωμένες κοινωνίες, είναι ευάλωτες και εκτεθειμένες σε νέους κινδύνους. Αυτή η σύγκρουση για τα εμβόλια μέσα σε οικογένειες, φιλίες, χώρους εργασίας και ψυχαγωγίας, σε σχολεία και οργανισμούς, δημιουργεί ολοένα πιο τοξικό κλίμα. Η ρίζα του κακού όμως βρίσκεται στο γεγονός ότι η πανδημία και η αντιμετώπισή της έχει μετατραπεί από μερίδα του κόσμου σε ζήτημα πολιτικό ή θρησκευτικό ή ιδεολογικό και επειδή έχει γίνει «καταφύγιο» οπαδών θεωριών συνωμοσίας.

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *