Το Κυπριακό, ο ΟΗΕ και η ΕΕ: Με διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα ΗΕ, φθάσαμε στα πρόθυρα  λύσης που παραβιάζει  τις βασικότερες αρχές του!

Φωτογραφία UN CYPRUS

Του Δρ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΨΙΛΟΓΕΝΗ

Καλοδεχούμενες, τόσο η ανανέωση της θητείας της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, όσο και η διακήρυξη των MED7 για το ενεργειακό. Πλην όμως ανεπαρκείς, να σταματήσουν την τουρκική λαίλαπα. Γεγονός βεβαίως που είναι και αποτέλεσμα της χωρίς όρους διαπραγμάτευσης, που επιλέξαμε, εγκαταλείποντας την πολιτική της πρόταξης, που όπως αποδεικνύεται και εκ των υστέρων, ήταν αναγκαία, για μιαν έστω και υποφερτή επίλυση του Κυπριακού. Γιατί με αυτή θα εξασφαλίζαμε πολύτιμη διεθνή αλληλεγγύη, έναντι της αδιαφορίας που εισπράττουμε σήμερα με τη μετατροπή ενός προβλήματος εισβολής–κατοχής σε διακοινοτική διαφορά!

  • Το λιγότερο, θα αποφεύγαμε οδυνηρές υποχωρήσεις που ουδείς εκτίμησε. Όμως με την πολιτική των άνευ όρων διαπραγματεύσεων που παραγνώριζε τις συμφωνίες εγγύησης και συμμαχίας, τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ και μερικά από τα σημαντικότερα ψηφίσματά του για την Κύπρο (ΣΑ 353 – 20.7.74, ΣΑ 365 – 74, ΓΣ 3212 – 74 και ΓΣ37/253 – 83), ουσιαστικά αυτο-αφοπλιστήκαμε από τα ισχυρότερα επιχειρήματά μας και καταλήξαμε στο σχέδιο Ανάν. Που αντί της δικαίωσης του κυπριακού λαού, δικαίωνε τον εισβολέα!

Ωστόσο και όταν ο λαός το απέρριψε απαιτώντας αλλαγή πολιτικής, τα δύο μεγάλα κόμματα επέμεναν στη συνέχισή της, μετατρέποντας το περήφανο ΟΧΙ του σε ένα ταπεινωτικό ΝΑΙ. Έτσι ο κατακτητής συνέχισε τον εποικισμό των κατεχομένων επαναλαμβάνοντας νυχθημερόν, με την εγκάθετη τουρκοκυπριακή ηγεσία, ότι στην Κύπρο δεν έχουμε ένα λαό και δύο κοινότητες, αλλά δύο λαούς και δύο κράτη που θα ιδρύσουν ένα νέο! (ένωση δύο κυρίαρχων κρατών)!

  • Κοντολογίς, η ηγεσία μας παραγνωρίζοντας τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας 541 – 83 και 550 – 84, συμφώνησε για μια συνομοσπονδιακή λύση, που δεν αναφέρει πουθενά ούτε την Κυπριακή Δημοκρατία, ούτε τη μετεξέλιξή της. Εκ των υστέρων προσπαθεί να εξασφαλίσει με γνωματεύσεις ειδικών, το αυτονόητο που δεν απαίτησε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων! Και αν μαζί με τη συνταγματική πτυχή υπολογίσουμε και τη γεννητικότητα των εποίκων που συμφώνησε να παραμείνουν, η Κύπρος κινδυνεύει με πλήρη τουρκοποίηση-ισλαμοποίηση.

Έτσι με διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, φθάσαμε στα πρόθυρα λύσης που παραβιάζει τις βασικότερες αρχές του! Αρχές όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα, την απαγόρευση της βίας και των αποτελεσμάτων της και τη μη επέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων κρατών. Και όμως οι Αγγλοαμερικανικοί, παραγνωρίζοντας τις τόσες και μονόπλευρες υποχωρήσεις μας, αντί να πιέζουν τον κατακτητή να ανταποκριθεί, εκβιάζουν το θύμα του απειλώντας με ανάκληση της ΟΥΝΦΙΚΥΠ αν σε έξι μήνες δεν υποκύψει πλήρως στις τουρκικές αξιώσεις! Δεν τους ενοχλεί ούτε η τουρκική κατοχή, ούτε οι καθημερινές απειλές πολέμου κατά της Κύπρου, τους ενοχλεί η ειρηνευτική δύναμη του ΟΗΕ!

  • Ενόψει λοιπόν των ανωτέρω, επιβάλλεται να προωθήσουμε, το ταχύτερο, ανασταλτικά της επερχόμενης καταστροφής μέτρα, όπως τα ακόλουθα:
  • 1) Σύγκληση διεθνούς διάσκεψης με συμμετοχή των μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, των εγγυητριών δυνάμεων, της Κυπριακής Δημοκρατίας και της ΕΕ.
  • 2) Να μεταχειριστούμε με κατανόηση τους νόμιμους μετανάστες, υποστηρίζοντας παράλληλα μέτρα για μακροπρόθεσμη επίλυση του προβλήματος με επενδυτικά κοινοτικά προγράμματα στις χώρες προέλευσής τους.

Αν όμως ζητούμε τη στήριξη της ΕΕ για τους ξένους πρόσφυγες, γιατί δεν τον απαιτούμε και για τις 200.000 Κύπριους εκτοπισμένους; Και αν μερικές χιλιάδες ισλαμιστές είναι κίνδυνος για μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες, γιατί δεν είναι ο μαζικός εποικισμός και η ισλαμοποίηση της μικρής Κύπρου;

  • 3) Καλοδεχούμενη η διακήρυξη των MED7. Θα γίνει όμως αποτελεσματική, μόνον αν συνοδευτεί με πρακτικά μέτρα, όπως η ίδρυση του ευρωστρατού, ο οποίος θα δώσει υπόσταση στην κοινοτική αλληλεγγύη. Γιατί ο Τούρκος εισβολέας όσο θα παραμένει ασύδοτος στην Ανατολική Μεσόγειο, θα υπενθυμίζει κυνικά προς την ΕΕ το ιστορικό ερώτημα του Στάλιν προς τους δυτικούς συμμάχους: «Πόσες μεραρχίες έχει ο Πάπας»;
  • 4) Μέχρι λοιπόν η ΕΕ να αποκτήσει τις δικές της, θα πρέπει να κάμει δικό της και το κυπριακό πρόβλημα, υποστηρίζοντας γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου για την κυπριακή ΑΟΖ, την ξεχασμένη κατοχή και τις συνθήκες εγγύησης και συμμαχίας. Που υπογράφτηκαν για να προστατέψουν την Κυπριακή Δημοκρατία και χρησιμοποιούνται, από την Άγκυρα, για την κατάργησή της!

*Πρέσβης ε.τ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *