Το μεγάλο στοίχημα του νέου ηγέτη του ΑΚΕΛ: Η κρίση ταυτότητας, η πολιτική ΑΔΗΣΟΚ και η στρατηγική των συνεργασιών

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Η εκλογή του Στέφανου Στεφάνου στη θέση του γενικού γραμματέα του ΑΚΕΛ, επισκιάστηκε από τα θλιβερά γεγονότα με τη φονική πυρκαγιά. Αυτό δεν υποβαθμίζει την εκλογή και ασφαλώς τη σημασία της, καθώς πρόκειται για μια εξέλιξη που αφορά ένα ιστορικό κόμμα, το δεύτερο σε δύναμη στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ο Στέφανος Στεφάνου δεν χρειάζεται συστάσεις, έχει δώσει τα διαπιστευτήρια του εδώ και χρόνια. Είναι, όμως, προφανές πως δεν αρκεί μόνο η καλή εικόνα και γενικά η καλή παρουσία στην πολιτική. Θα πρέπει τώρα να αποδείξει πολλά στα δύσκολα..

  • Έχει να αντιμετωπίσει πολλά ανοικτά μέτωπα. Και το ζητούμενο είναι ποια από αυτά η σημερινή ηγεσία θέλει να κλείσει και ποια όχι. Ποια μπορεί και ποια θέλει να αλλάξει. Το μείζον για το ΑΚΕΛ είναι να αντιμετωπίσει τον κακό του εαυτό. Να ξεπεράσει τις παθογένειες του και να ξαναβρεί τους βηματισμούς του.

Η απώλεια εδώ και καιρό του ηθικού πλεονεκτήματος, η ταύτιση του με τα πολιτικά και κυρίως οικονομικά κατεστημένα, με πρακτικές που παραπέμπουν σε φαινόμενα διαφθοράς και διαπλοκής, έχουν «τραυματίσει» σοβαρά το κόμμα. Ασφαλώς και δεν έχει εκπλήξει, για παράδειγμα, το γεγονός ότι στο βίντεο της ντροπής πρωταγωνιστούσε στέλεχος του κόμματος. Γιατί δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό. Και ενώ στην προκειμένη περίπτωση το θέμα αφορούσε επιχειρηματικές δραστηριότητες ενός αξιωματούχου, υπήρξαν και υποθέσεις, τις οποίες «διαχειρίστηκε» το κόμμα, ενίοτε και συλλογικά. Γι΄ αυτό και το ΑΚΕΛ «τσουβαλιάζεται» με όλους όσους κατηγορούνται για τα φαινόμενα αυτά. Και προφανώς δεν πρέπει να αναρωτιούνται γιατί ένα κομμάτι της κοινωνίας τους «τσουβαλιάζει». Για να αλλάξει η εικόνα, πρέπει να ανατραπούν συμπεριφορές και νοοτροπίες. Νοοτροπίες νεοπλουτισμού, μικροαστισμού.

Είναι σαφές πως το ΑΚΕΛ αντιμετωπίζει κρίση ταυτότητας. Αλλιώς λειτουργεί εσωτερικά και διαφορετικά εκφράζει και υλοποιεί πολιτικές στην κοινωνία. Προφανώς αυτό έχει να κάνει με την προσαρμογή της ηγεσίας στις «προκλήσεις» της εποχής. Το γεγονός ότι η ηγεσία, στην οποία συμμετείχε και ο κ. Στεφάνου, είχε αποκοπεί από την κοινωνία, τους διαχρονικούς ψηφοφόρους, αυτό συνδέεται με την κρίση ταυτότητας. Τι είναι το ΑΚΕΛ ιδεολογικά; Αυτό που λέγεται στα ακτίβ των όσων μελών συμμετέχουν; Ή αυτό που εκφράζεται με πολιτικές, που εν πολλοίς δεν το διαφοροποιεί από τους υπόλοιπους. Είναι ένα συστημικό κόμμα με βαθιές ρίζες στα οικονομικά κατεστημένα. Με καλές σχέσεις με τους τραπεζίτες και με υπεράκτιες. Όλα αυτά, πού το τοποθετούν ιδεολογικά;

  • Είναι νωρίς να κριθεί ο νέος γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ. Αν και ήταν μέλος της προηγούμενης ηγεσίας, σαφώς και είναι πλέον διαφορετικό να ηγείται του κόμματος. Θα κληθεί δε σύντομα να απαντήσει και σε μια σειρά πολιτικές, που θα πρέπει να τύχουν διαχείρισης.

Για παράδειγμα, ποια θα είναι η πολιτική που θα ακολουθηθεί σε σχέση με τις συνεργασίες με άλλες δυνάμεις, πρώτα ενόψει των δημοτικών εκλογών του Δεκεμβρίου και στη συνέχεια για τις προεδρικές του 2023. Σύμπηξη συνεργασιών σημαίνει σύγκλιση προγραμματικών θέσεων. Με τις δυνάμεις που χαρακτηρίζονται όμορες υπάρχει απόσταση σε σχέση με τις προσεγγίσεις σε μια σειρά ζητήματα. Δεν αναζητείται, ασφαλώς, πλήρης ταύτιση, έχει σημασία, όμως, να φανεί κατά πόσο υπάρχει στρατηγική συνεργασιών ή όχι. Σημειώνεται συναφώς ότι στις προηγούμενες δύο εκλογικές αναμετρήσεις για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, το κόμμα φάνηκε να μην στόχευε στη νίκη αλλά το καλό ποσοστό. Για να διασωθεί η ηγεσία… Το ζητούμενο δεν είναι να δηλώνεται πως θα πρέπει να φύγει από την κυβέρνηση ο ΔΗΣΥ, αλλά τι κάνει προς αυτή την κατεύθυνση.

  • Στο Κυπριακό, το ΑΚΕΛ παραμένει δογματικά προσκολλημένο σε ξεπερασμένες θέσεις και φλερτάρει με προσεγγίσεις του πάλαι ποτέ ΑΔΗΣΟΚ. Αυτή η πολιτική δεν είναι εναρμονισμένη με τις απόψεις των ψηφοφόρων του κόμματος. Κι αυτό φάνηκε και το 2004, φαίνεται και από πρόσφατες έρευνες κοινής γνώμης, που αμφισβητείται- από ένα σημαντικό ποσοστό- ακόμη και η επιλογή της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, το περιεχόμενο της οποίας απορρίφθηκε στο δημοψήφισμα.

Το ΑΚΕΛ δεν μπορεί να δηλώνει αντιιμπεριαλιστικό για αγώνες άλλων λαών και στην Κύπρο να ταυτίζεται με τις επιδιώξεις των ιμπεριαλιστών. Δεν μπορεί να αναδεικνύει τις σχέσεις με τους Τουρκοκύπριους -που είναι κομβικής σημασίας- πλην όμως στην πράξη αυτό που συζητείται είναι η διαχείριση διαχωριστικών ρυθμίσεων. Η συνεργασία με τους Τουρκοκύπριους δεν μπορεί να περνά μέσα από την ικανοποίηση του τουρκικού εθνικισμού, αλλά μέσα από την αποκατάσταση της ενότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας, της απαλλαγής από την κατοχή.

Ο Στέφανος Στεφάνου είναι πολιτικός με καλές συστάσεις και καλές επιδόσεις στην πολιτική αρένα. Μένει να κριθεί και από τη νέα του θέση. Το στοίχημα του δεν είναι μόνο προσωπικό, αλλά αφορά και το κόμμα, το οποίο βρίσκεται σε καθοδική πορεία. Και για το κόμμα, το οποίο καταδιώκεται από τις παθογένειες του, την έλλειψη συνολικής πρότασης πολιτικής και ταλανίζεται από την κρίση ταυτότητας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *