Το μήνυμα του Ολυμπισμού και η άτοπη παρουσία της “συμμαχίας του αυταρχισμού” στη “Φωλιά του Πουλιού”

Chinese president Xi Jinping (C) and Thomas Bach (3-L), the president of the International Olympic Committee (IOC), before the Opening Ceremony for the Beijing 2022 Olympic Games at the National Stadium, also known as Bird’s Nest, in Beijing China, 04 February 2022. EPA, MARK CRISTINO

Του ΠΑΝΙΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Την ψυχοσύνθεση του αλλόκοτου κόσμου μας ανέδειξε η τελετή έναρξης των 24ων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Πεκίνο.

Οι εκφραστές της απόλυτης εξουσίας Σι Τζινπίνγκ και Βλαντιμίρ Πούτιν βρέθηκαν στον ίδιο χώρο με τους αθλητές της απόλυτης ελευθερίας «του ωραίου, του μεγάλου και τ’ αληθινού».

Οι σχεδιαστές της νέας ιμπεριαλιστικής στρατηγικής του 21ου αιώνα βρέθηκαν στον ίδιο χώρο με την Ολυμπιακή Φλόγα, που είχε ξεκινήσει το ταξίδι της από την Αρχαία Ολυμπία, συμπορευόμενη με την αιώνια επίκληση της Πρωθιέρειας «και συ, ω Δία, χάρισε ειρήνη σ’ όλους τους λαούς της Γης».

Την ώρα που πυκνώνουν τα σύννεφα του πολέμου στην Ουκρανία, μέσα στο ολυμπιακό στάδιο «Φωλιά του Πουλιού» ακούστηκε το άφθαρτο «Imagine» του Τζον Λένον, ενώ ο πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, Τόμας Μπαχ, κάλεσε τις ηγεσίες όλων των κρατών να δώσουν στην ειρήνη μια ευκαιρία.

  • Η εικόνα με τους επίσημους προσκεκλημένους ήταν ενδεικτική της τραγικής κατάστασης που έχει περιέλθει ο πλανήτης μας, σε έναν κόσμο βαθιά διαιρεμένο.

Οι περισσότεροι από τους 21 ηγέτες που βρέθηκαν στην κινεζική πρωτεύουσα εκπροσωπούσαν κράτη με αυταρχικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα ή με σοβαρές ελλείψεις στη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών.

Αυτοί συνθέτουν την «μία πλευρά του νομίσματος». Η άλλη πλευρά αφορά την πλειοψηφία των χωρών που περηφανεύονται για τις δημοκρατικές αξίες τους.

Στο τέλος της ημέρας όμως, έχει αποδειχθεί επανειλημμένως ότι με τις ενέργειες και τις αποφάσεις τους, οι δυο πλευρές αλληλοτροφοδοτούνται, διαμορφώνοντας συνθήκες αναγκαιότητας για αλματώδη άνοδο των στρατιωτικών εξοπλισμών και προτάσσοντας τα συμφέροντα οικονομικών κολοσσών εις βάρος της ασφάλειας και της ευημερίας των πολιτών τους.

Εάν από μέρους του «ελεύθερου κόσμου» υπήρχε ενιαία και συγκροτημένη πολιτική, χωρίς δυο μέτρα και δυο σταθμά, για συνολική αντιμετώπιση των κρατών με αυταρχικά καθεστώτα και ηγεσίες που παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, τότε οι παρανομούντες και οι παραβάτες (κάθε μεγέθους και δύναμης) δεν θα έβρισκαν τόσο εύκολα πρόσφορο έδαφος για να προχωρούν σε μονομερείς ενέργειες εις βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων γειτονικών τους χωρών, απειλώντας την παγκόσμια ειρήνη.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ευρωπαϊκή Ένωση παρουσιάζεται αυτή η «πολιτική συγκέντρωση» στο Πεκίνο, με την ευκαιρία των Αγώνων, ως μία «μεγάλη πρόκληση» στο διαχρονικό μήνυμα του Ολυμπισμού και των αξιών της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου.

Η «συμμαχία του αυταρχισμού» όμως, με επικεφαλής τους Τζινπίνγκ και Πούτιν, εμφανίζεται πιο αρραγής στις επιδιώξεις της σε αντίθεση με το «άλλο μέτωπο».

Επίσης, διαφαίνεται ότι οι πρωταγωνιστές της παραμένουν συνεπείς στις όποιες συμφωνίες τους και αλληλοϋποστηρίζονται για Ουκρανία και Ταϊβάν, ανακοινώνοντας συνεργασία «χωρίς όρια», σε αντίθεση με τα όσα συμβαίνουν ανάμεσα σε ΗΠΑ και ισχυρές χώρες της ΕΕ, οι οποίες μερικές φορές δείχνουν ότι αδυνατούν να αποκοπούν από πρακτικές του ιμπεριαλιστικού, αποικιοκρατικού και ρατσιστικού παρελθόντος τους.

Επιπλέον, παρά το γεγονός ότι μέχρι στιγμής, o επίσημος αριθμός των θανάτων από κορωνοϊό στη Ρωσία ξεπέρασε τις 334 χιλιάδες, ο Πούτιν φαίνεται ότι αποφεύγει σκοπίμως να κάνει οποιαδήποτε αναφορά στην αναγκαιότητα για διεξαγωγή μιας διαφανούς και αμερόληπτης διεθνούς έρευνας για την προέλευση του ιού (που αφορά όχι μόνο την τωρινή πανδημία, αλλά και πιθανές επερχόμενες). Και ο λόγος είναι ολοφάνερος. Δεν θέλει να δημιουργήσει οποιοδήποτε ζήτημα στις σχέσεις του με τον Κινέζο ομόλογό του.

  • Ακόμα όμως και γι’ αυτό το θέμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες και τα περισσότερα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν διαφορετικές προσεγγίσεις (όχι με βάση επιστημονικά κριτήρια, αλλά πολιτικά και οικονομικά), ενώ με τη στάση τους και τις διαφωνίες τους δείχνουν ότι στην ουσία το έχουν βάλει στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.

Μέσα απ’ όλα αυτά αποδεικνύεται ξανά ότι το «άλλο μέτωπο», δηλαδή ο «ελεύθερος κόσμος», δεν σημαίνει ότι έχει και ελεύθερες, ακηδεμόνευτες εξουσίες.

Αντιθέτως, τις πλείστες φορές άγονται και φέρονται από συμφέροντα που δεν ταυτίζονται με το δημόσιο συμφέρον, ενώ στηρίζουν καθεστώτα και δικτάτορες με χειρότερες επιδόσεις από τους Τζινπίνγκ και Πούτιν στον τομέα καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως ο νεοσουλτάνος Ερντογάν.

Την ίδια στιγμή, στα κράτη με αυταρχικά καθεστώτα και πατριδοκάπηλους ηγέτες δεν σημαίνει ότι οι λαοί τους είναι υπόδουλοι και μόνιμα άφωνοι.

Στη «Φωλιά του Πουλιού» και των «ευγενών αγώνων», παρά λοιπόν την άτοπη παρουσία ηγετών της «συμμαχίας του αυταρχισμού», αντάμωσαν οι αξίες του αθάνατου αρχαίου ελληνικού πνεύματος και του μακραίωνου κινέζικου πολιτισμού, αλλά συνάμα και οι λαχτάρες των ανθρώπων από κάθε γωνιά του πλανήτη που οραματίζονται έναν κόσμο χωρίς μέτωπα, χωρίς πείνα και πολέμους, πραγματικά ελεύθερο, ειρηνικό και δίκαιο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.