Το σχέδιο Ανάν και οι δηλώσεις Σημίτη

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του δρος Χρήστου Ψιλογένη*

Οι πρόσφατες δηλώσεις Σημίτη υπέρ του αλήστου μνήμης σχεδίου Ανάν ήταν το λιγότερο ατυχείς. Διότι εκτός του ότι συνιστούν ασέβεια προς τον κυπριακό Ελληνισμό που το καταψήφισε με συντριπτική πλειοψηφία, έγιναν και παραμονή της επετείου της χουντικής δικτατορίας που φέρει βέβαια βαρύτατες ευθύνες για τη συνεχιζόμενη τραγωδία της Κύπρου.

  • Γι’ αυτό θα μπορούσαν να θεωρηθούν και πρόκληση. Αλλά ευτυχώς, δεν είναι μόνο η γνώμη του κυπριακού Ελληνισμού για το σχέδιο Ανάν, ο οποίος με τον κατ’ εξοχήν δημοκρατικό θεσμό, το δημοψήφισμα, απέτρεψε τη νομιμοποίηση των αποτελεσμάτων του διπλού εκείνου εγκλήματος. Υπάρχει και η δήλωση του Αμερικανού πρώην υφυπουργού Εξωτερικών, Ντάνιελ Φριτ, που ομολόγησε ότι με το σχέδιο Ανάν, οι ΗΠΑ είχαν δωρίσει την Κύπρο στην Τουρκία!

Και η ομολογία, ως γνωστόν, είναι το ισχυρότερο είδος απόδειξης, τόσο στα ποινικά δικαστήρια, όσο και στα δικαστήρια της ιστορίας. Αλλά δυστυχώς δεν είναι η πρώτη φορά, που ακούγονται παρόμοιες απόψεις από Ελλαδίτες πολιτικούς. Με κύριο επιχείρημά τους τον πολιτικό ρεαλισμό, την αξία του οποίου στις διεθνείς σχέσεις, ουδείς βεβαίως παραγνωρίζει. Με μερικές όμως βασικές προϋποθέσεις που μπορούν, παρά τα μειονεκτήματα ενός σχεδίου, να εξασφαλίσουν τουλάχιστον μια βιώσιμη λύση.

Και οι προϋποθέσεις αυτές είναι βεβαίως η ασφάλεια, η λειτουργικότητα, η κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ο στοιχειώδης σεβασμός προς τους κανόνες της Δημοκρατίας. Χωρίς αυτές τις προϋποθέσεις, δεν έχουμε ρεαλισμό, αλλά ψευδορεαλισμό, μιαν ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια του κράτους, που καταλήγει πάντα σε πολιτικές περιπέτειες και εθνικές τραγωδίες. Αυτό ακριβώς συμβαίνει από τον καιρό του Θουκυδίδη με τους Μηλίους, που κατεσφάγησαν και εξανδραποδίστηκαν από τους Αθηναίους, γιατί έσπευσαν να συνθηκολογήσουν, χωρίς τις απαραίτητες εγγυήσεις.

Αυτό ακριβώς επιβεβαίωσαν και οι Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου, όπως και το χουντικό πραξικόπημα. Και είναι γνωστό ότι οι συμφωνίες εκείνες, ούτε ασφάλεια πρόσφεραν στην Κύπρο, ούτε δημοκρατικούς θεσμούς, ούτε λειτουργική λύση.

  • Πρόσφεραν κυρίως ρατσιστικά προνόμια στους Τ/Κ και επεμβατικά δικαιώματα στην Τουρκία, με τις γνωστές τραγικές συνέπειες. Χωρίς βεβαίως να ξεχνάμε την προδοσία της χούντας, που με δόλωμα την ένωση, έφερε τη διχοτόμηση.

Για να είμαστε όμως δίκαιοι, υπάρχουν και οι ευθύνες της δημοκρατικής Ελλάδος και ειδικά του Καραμανλή του Α’, που όταν με τις θυσίες της κυπριακής νεολαίας ξανάγινε Πρωθυπουργός, έκρινε ότι η Κύπρος ήταν μακριά. Ατυχώς δεν το θυμήθηκε και το 1959, όταν θεωρώντας το Κυπριακό γάγγραινα πρόσφερε δικαίωμα επέμβασης στην Τουρκία, που ήταν πολύ κοντά.

Τα ίδια και πολύ χειρότερα δικαιώματα πρόσφερε και το σχέδιο Ανάν κύριε Σημίτη, αλλά ευτυχώς η ετυμηγορία του κυπριακού λαού απέτρεψε τη νομιμοποίηση των τετελεσμένων ενός φασιστικού πραξικοπήματος και μιας βάρβαρης εισβολής. Παράλληλα βεβαίως, απέτρεψε τη μόνιμη ομηρία του κυπριακού Ελληνισμού, καθώς και τον προσωπικό σας στιγματισμό από το δικαστήριο της ιστορίας. Ασφαλώς δεν αρνούμαι και τις ευθύνες της εκάστοτε κυπριακής ηγεσίας, ούτε ότι χουντίσαντες πολιτικοί αντί τιμωρίας ανέλαβαν και αξιώματα του κράτους που επιδίωξαν να καταλύσουν!

Η πρώτη όμως ευθύνη ανήκει στην Αθήνα. Γιατί δυστυχώς και επί Καραμανλή, ο Ελληνισμός απέφυγε το έλασσον και τώρα κινδυνεύει να υποστεί το μείζον. Και στην Κύπρο και στο Αιγαίο. Είναι λοιπόν πασιφανές ότι, για μια ακόμα φορά, η αδέκαστη ιστορία διέψευσε τους οπαδούς του ψευδορεαλισμού.

Παρά την αιματηρή αντίσταση των Κυπρίων δημοκρατών προς το πραξικόπημα, παρά τις θυσίες των Κυπρίων νέων, αλλά και πολλών εξ Ελλάδος αδελφών μας, που παρότι οικτρά προδομένοι υπερασπίστηκαν μέχρις εσχάτων την ελευθερία της Κύπρου και την αξιοπρέπεια του Έθνους. Παράλληλα όμως ο Ελληνισμός, πήρε και ένα οδυνηρό όσο και χρήσιμο μάθημα.

Ότι με τυχόν θυσία της Κύπρου, δεν θα ησυχάσει η Ελλάδα. Αντίθετα, θα καταστεί αντικείμενο μόνιμου εκβιασμού, όπως μαρτυρά καθημερινά η τουρκική επιθετικότητα στο Αιγαίο. Είτε υπό τον ισλαμοφασισμό του Έρντογαν, είτε υπό το δημοκρατικό προσωπείο του Κεμαλισμού.

*πρέσβης ε.τ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *