Το ζήτημα της Κύπρου και η Ελλάδα

File Photo: Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης με τον ισλαμιστή πρόεδρο της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν. Φωτογραφία Τουρκική Προεδρία

Του ΔΡ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΟΥΚΑΜΙΣΑ

Η  συνάντηση σε λίγες μέρες του Έλληνα Πρωθυπουργού με τον Τούρκο Πρόεδρο στις Βρυξέλλες, δεν θα είναι άμοιρη επιπτώσεων για την πορεία του Κυπριακού ζητήματος. Τουναντίον, ρητώς μάλλον παρά αρρήτως, το ζήτημα της κατοχής της βόρειας Κύπρου, θα ρίχνει τη σκιά του στις συζητήσεις των δύο ηγετών, καθώς επηρεάζει βαθειά τις σχέσεις της Ελλάδος με την Τουρκία.

Μπορεί όμως το έτσι κι αλλιώς ακανθώδες εγχείρημα εξομάλυνσης των  σχέσεων των δύο χωρών να προχωρήσει, σε βάρος της αναζήτησης βιώσιμης  και λειτουργικής λύσης του Κυπριακού προβλήματος; Μπορεί η απόπειρα αποκατάστασης συνεννόησης με την Τουρκία – που πρέπει με συνέπεια και στο μάκρος του χρόνου αδιάκοπα να επιχειρείται – να οδηγήσει ένεκα πλημμελούς αντίληψης του διακυβεύματος, σε μία αποφλοίωση, αν μη και εξαύλωση του κυπριακού κράτους; Για τις εσωτερικές πτυχές του φακέλου, εν όψει νέας Γενεύης μετά τα τέλη Ιουλίου, αρμόδια είναι πρωτίστως η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Για την τύχη όμως των εγγυήσεων του ‘ 60 και την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων, όπου το 2017 σημειώθηκε κάποια πρόοδος, βαρύνων είναι ο λόγος των Αθηνών.

Εν όψει των όσων υποβάλλονται, η ελληνική κυβέρνηση ασφαλώς γνωρίζει  ότι, ανάμεσα σε άλλα, θα δοκιμαστεί η αξιοπιστία της απέναντι στους δύο σοβαρούς μεσογειακούς εταίρους μας, την Αίγυπτο και το Ισραήλ, όπως βέβαια πάντοτε σταθμίζεται και η φερεγγυότητα των δύο απέναντί μας. Τόσο στο Κάιρο όσο και στην Ιερουσαλήμ, στην δεύτερη μάλιστα ενώ συγκροτείται η κυβέρνηση Λαπίντ-Μπέννεττ με Πρωθυπουργό  τον Μπέννεττ, θα μετρήσουν με φαρμακευτικό ζυγό την ανθεκτικότητα Αθηνών και Λευκωσίας και δεν θα ενθουσιαστούν από τυχόν διολίσθηση σε ψευδεπίγραφη

(συν-) ομοσπονδία που θα διευθετεί προσωρινώς το ζήτημα, σε βάρος και των δύο κοινοτήτων της Κύπρου, αλλά και της ασφάλειας και προβλεψιμότητας στην Εγγύς Ανατολή.

Στο νέο, μετεκλογικό στο Ισραήλ σκηνικό, όπου η αντίληψη για παλαιές απειλές εγκυμονεί νέες προτεραιότητες που επίσης ιδιαιτέρως απασχολούν τους νέους Αραβες εταίρους μας, η Αθήνα, είναι υποχρεωμένη, επειγόντως, να εμβαθύνει τις διαβουλεύσεις και τον συντονισμό της με την Λευκωσία.

Εφ όσον δεν μπορούμε να κάνουμε τα πράγματα καλύτερα, ας τηρήσουμε μία διασκεπτική αναμονή μπροστά σε κρίσιμες αβεβαιότητες στην κοντινή γειτονία μας.

  • Της Ελληνικής Εταιρείας Γεωγραφικών Μελετών Ο ΣΤΡΑΒΩΝ.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *