Τον πλούτον πολλοί εμίσησαν, την δόξαν ουδείς

File Photo: Το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. ΚΥΠΕ, ΚΑΤΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Του ΠΕΤΡΟΥ Θ. ΠΑΝΤΕΛΙΔΗ

Ο σφαιρικός προϋπολογισμός του Ο.Α.Υ. παραπέμπει στην εικόνα μιας πίτας, που πρέπει ο Ο.Α.Υ. να την κάνει κομμάτια και να την μοιράσει σε όλους τους παρόχους υπηρεσιών υγείας. Όλοι οι πάροχοι μαζεύτηκαν γύρω από την πίτα να πάρουν το κομμάτι τους. Όχι το κομμάτι που τους αναλογεί, αλλά το κομμάτι που νομίζουν πως πρέπει να τους δοθεί. Και το σημαντικότερο είναι ότι θεωρούν ότι η διάμετρος της πίτας είναι μικρή και πρέπει να μεγαλώσει, για να μπορούν τα κομμάτια να είναι μεγαλύτερα και να ικανοποιούν όλους.

Ο Ο.Α.Υ. προσπαθεί να την μοιράσει ακριβοδίκαια και τα κομμάτια να είναι χορταστικά, ώστε όλοι να μείνουν ικανοποιημένοι. Και αυτό είναι το σωστό. Γιατί αν οι πάροχοι υγείας δεν αμείβονται ικανοποιητικά, οι υπηρεσίες υγείας δεν θα ικανοποιούν τους ασθενείς. Το μοίρασμα της πίτας πρέπει να είναι δίκαιο και τα κομμάτια να έχουν ικανοποιητικό μέγεθος.

Το μεγάλο πρόβλημα είναι το αθέατο κομμάτι της πίτας. Αυτό το κομμάτι αποτελείται από μικρά κομματάκια, που πρέπει να κοπούν από το κάθε μεγάλο κομμάτι. Είναι τα κομμάτια, που παίρνει ο φόρος εισοδήματος από τα κομμάτια της πίτας των παρόχων υγείας. Είναι αυτό το κομμάτι που αποτελεί την πέτρα του σκανδάλου. Αυτό το κομμάτι είναι κάτι για το οποίο δεν μπορεί κανείς να μιλά, ούτε να το διαπραγματεύεται. Δεν μπορεί κάποιος να λέει «το κομμάτι της πίτας που θα παίρνω είναι ικανοποιητικό, αλλά άμα πάρει ο φόρος το δικό του, δεν είναι ικανοποιητικό αυτό που μου μένει».

Το κομμάτι αυτό δεν μπορεί να συζητείται, ούτε να υπολογίζεται. Και όμως είναι πολύ σοβαρό. Θα μπορούσε η Κυβέρνηση να πει: «Τα κομμάτια σας δεν θα τα πειράζει κανένας». Να αποφασίσει δηλαδή «τα εισοδήματα από την πίτα του ΓεΣΥ είναι αφορολόγητα». Αυτή η απόφαση θα έλυνε αμέσως το πρόβλημα και τις διαφορές με τον Ο.Α.Υ. Όμως αυτή η διευθέτηση είναι καθαρά αντισυνταγματική και ούτε σαν αστείο δεν μπορεί να την αναφέρει κανείς. Έτσι το μοίρασμα της πίτας είναι ένα μεγάλο αγκάθι, που δύσκολα μπορεί να βρει τη λύση του.

Υπάρχει μια ελληνική παροιμία που λέει:

  • «Τον πλούτον πολλοί εμίσησαν, την δόξαν ουδείς».

Αυτή η παροιμία μας δίνει την ελπίδα ότι στο τέλος οι πάροχοι υγείας και ο Ο.Α.Υ. θα τα βρουν. Μπορεί πολλοί να δεχτούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους με λιγότερα κι έτσι να επιτευχθεί ο στόχος του ΓεΣΥ. Άλλωστε ο νόμος είναι εκεί, η πίεση του κόσμου μεγάλη, ο χρόνος τρέχει και δεν αφήνει περιθώρια. Έτσι η μεγάλη μεταρρύθμιση για την υγεία φαίνεται ότι θα πραγματοποιηθεί, σύμφωνα με τα χρονοδιαγράμματα που έθεσε ο νόμος. Πολλοί, όμως,  έχουν ακόμα τις αμφιβολίες τους.

Υπάρχει όμως μια άλλη μεταρρύθμιση, όπου τα πράγματα είναι πολύ δυσκολότερα. Είναι η μεταρρύθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Για να γίνει, πρέπει να καταργηθούν κάποιοι δήμοι. Πρέπει να συνενωθούν μερικοί δήμοι με τους γειτονικούς τους. Αυτό αναγνωρίζουν όλοι ότι είναι σωστό και πρέπει να γίνει. Με μια προϋπόθεση.

  • Ο δικός τους δήμος και η δική τους δόξα να μην επηρεαστεί. Να παραμείνει ανεξάρτητος. Το πολύ να δεχθούν να υπαχθούν κάποιοι γειτονικοί δήμοι στο δικό τους. Μα ποιοι θα είναι αυτοί οι γειτονικοί δήμοι, αφού κανένας δεν δέχεται να καταργηθεί ο δικός του δήμος; Άτε να σμίξουν τις υπηρεσίες σκυβάλων, όχι να καταργήσουν δήμους.

Για τούτο ξαφνικά όλοι οι δήμοι γίνονται ιστορικοί, αυτοσυντήρητοι, με ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και με χίλια δύο επιχειρήματα για να παραμείνουν ανεξάρτητοι και να μην υπαχθούν σε άλλους δήμους. Γιατί έτσι κάποιοι να χάσουν τη δόξα, και τα κόμματα ένα σημαντικό εργαλείο για ικανοποίηση των στελεχών τους.

Εδώ φαίνεται ότι η δόξα υπερισχύει του πλούτου. Μερικοί μπορεί να δεχθούν σμίκρυνση του πλούτου τους. Αλλά ουδέποτε θα δεχτούν σμίκρυνση της δόξας τους. Το φίτσιο τους ουκ ελάττω παραδώσουν. Και αν τολμά η Βουλή, ας αποφασίσει κατάργηση του ιστορικού τους δήμου.

Για τούτο η μεταρρύθμιση θα αναβάλλεται συνεχώς, μέχρι να την ξεχάσουν όλοι. Μέχρι να ξεχάσουν την κατάργηση δήμων.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.