Tώρα μόλις είδαμε πως φτάσαμε στον γκρεμό; Η ανακυκλούμενη ορολογία φαίνεται να είναι επικίνδυνη σε όλες της τις νέες παραλλαγές…

Η παράνομη ΄"σημαία" του κατοχικού καθεστώτος στον Πενταδάκτυλο. Αυτό το απαράδεκτο θέαμα βλέπουν κάθε βράδι οι Ελληνοκύπριοι που διαμένουν στη Λευκωσία. Φωτογραφία Yannis Kolesidis for The New York Times, ANA-MPA

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Είναι μερικές βδομάδες τώρα που φαίνεται πως κάτι καταλάβαμε για το πού μας πάει το ποτάμι. Κάποιοι ακόμα επιμένουν να αισθάνονται τη… δροσιά του, θεωρώντας πως, δεν μπορεί, σε γιαλό θα μας βγάλει. Λιγότεροι είναι όσοι, πολύ καιρό τώρα (ακόμα και χρόνια), βλέπουν τον γκρεμό που όλο και πλησιάζει. Θα βρούμε τελικά κάπου να πιαστούμε; Ήδη τον γκρεμό τον βλέπουν ακόμα και οι κυβερνώντες αλλά δεν έχουν κάτι να προτείνουν. Κακό πράγμα η συνήθεια που, στην περίπτωση αυτή, προέκυψε από την αντίληψη ότι η σταθερή υποχώρηση απέναντι στις κατοχικές απαιτήσεις, κάποια ώρα θα «πετύχει». Κι όμως, αυτό θα γίνει όταν επιβεβαιωθεί, στο πλαίσιο «λύσης», το  αποτέλεσμα εκείνης της «ειρηνευτικής» επιχείρησης. Άραγε, τέτοια ήταν η εισβολή κι εμείς τους παρεξηγήσαμε; To όραμα του σουλτάνου για να τιμήσει πανηγυρικά, εντός και εκτός της χώρας του, τα 100 χρόνια της τουρκικής «δημοκρατίας» προβάλλει  απειλητικό…

Πώς, αλήθεια, κατάφερε το μεγάλο σεράϊ να διορίσει «ηγέτη των Τουρκοκυπρίων» τον νέο «συνομιλητή» Τατάρ; Με αξιοποίηση των κατοχικών στρατευμάτων και  των εποίκων και τον χρηματισμό σε επιλεγμένες περιοχές. Οι Τουρκοκύπριοι καταγγέλλουν την εντατικοποίηση των απροκάλυπτων πια παρεμβάσεων, χωρίς να αμφισβητούν πως δεν γίνονταν και προηγούμενα. Μπορεί με τέτοια διαδικασία σε εξέλιξη να υπάρξει πρόοδος; Ήδη καταγγέλεται πως τους τελευταίους μήνες δόθηκε σε δυόμισι χιλιάδες κουβαλητούς «υπηκοότητα» ενός καθεστώτος του οποίου οι αξιωματούχοι προτιμούν το διαβατήριο της Κυπριακής Δημοκρατίας!

Από τον Οκτώβρη, ακούμε μια εξελισσόμενη νέα ορολογία. «Λύση» δύο κρατών. Οι Τουρκοκύπριοι διαδηλώνουν δυναμικά ενάντια στην αντίληψη αυτή! Εμείς; Ήταν οι εκλογές και δεν προλάβαμε! Δεν είναι, λέει, πρώτο θέμα το Κυπριακό. Τώρα, περιμένουμε να ξεμπερδέψουν τα κόμματα με όσα έφεραν οι εκλογές… Πώς αντιδρούμε στη νέα ορολογία που είναι τόσο χειρότερη από την κρατούσα όσο η τελευταία ήταν χειρότερη από την προηγούμενη; Η κάθετη αντίθεση στη νέα διαγραφόμενη απειλή ουδόλως σημαίνει πως η προηγούμενη είναι αποδεκτή ακόμα κι αν πολλοί τη θεωρούν είτε σαν το μη χείρον είτε σαν την παραμορφωμένη έννοια της (δήθεν) επανένωσης.

Πήγαμε στην 5+1 άτυπη της Γενεύης και τελικά ανεχτήκαμε την τυποποίηση της τουρκικής θέσης που πλέον εμπίπτει στα θεωρήματα του Γενικού Γραμματέα περί τετραγωνισμού του κύκλου. Από κοντά οι «εγγυητές» Βρετανοί μεθοδεύουν κάποιες γαρνιτούρες στη διχοτομική συνταγή. Κι αν αυτοί αισθάνονται απελευθερωμένοι από τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού κεκτημένου, τι να σκέφτονται άραγε οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι;

Πήγαμε στην 5+1 άτυπη της Γενεύης και τυποποιήσαμε τη νέα εισβολή στην Αμμόχωστο. Δεν υπογραμμίσαμε στον Γενικό Γραμματέα (που δεν είχε λόγο να ανησυχεί για την επανεκλογή του) πως είχε υποχρέωση να προβάλει την ανάγκη σεβασμού των σχετικών ψηφισμάτων του οργανισμού που εκπροσωπεί. Τώρα περιμένουμε παθητικά να δούμε μέχρι πού θα φτάσει η επετειακή πρόκληση στην πόλη φάντασμα. Με προσοχή ακούσαμε τον δήμαρχο Αμμοχώστου να λέει πως στόχος μας είναι «η επιστροφή στην πόλη μας, η απελευθέρωση και η επανένωση του τόπου». Μα αυτό πρέπει να ισχύει για όλες τις πόλεις και τα χωριά στην κατεχόμενη Κύπρο. Μόνο αν η θέση μας είναι αταλάντευτη κι ο αγώνας μας συνειδητός κι αμετακίνητος, θα αποφύγουμε τον γκρεμό…

Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας μόλις προχτές δήλωσε πως η πολιτική της Άγκυρας είναι γνωστή από καιρό. Τότε; Ουδείς δικαιολογείται αιφνιδιασμός, ουδεμία υπάρχει εξήγηση και τη δικαιολογία για την αναποτελεσματικότητα της κάθε χλιαρής διαμαρτυρίας… Το πιστέψαμε το παραμύθι περί των ανησυχιών της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Αυτή την «επιχειρηματολογία επικαλέστηκε, λένε οι πληροφορίες, η απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα προβάλλοντας άλλη μια παραλλαγή της διχοτομικής συνταγής: «Δύο αυτοδιοικούμενες περιοχές». Tότε ήταν που εκνευρίστηκε ο Πρόεδρος και είπε κάτι σαν «ως δαμαί» (σωστά γραμμένο)! Προς τι, όμως, ο εκνευρισμός όταν ο ίδιος πρότεινε και έκτοτε υποστηρίζει, τη χαλαρή ή αποκεντρωμένη ομοσπονδία (πάντα διζωνική) «για να μη τσακώνονται μεταξύ τους οι γείτονες»;

Ο  Τσαβούσογλου έφτασε πάλι στα κατεχόμενα σαν τελετάρχης για όσα θα ακολουθήσουν σε δυο βδομάδες με τα πανηγύρια για την επέτειο της εισβολής. Παλιά η συνήθεια για επαναλαμβανόμενα εγκαίνια εγκαινιασμένων έργων, όπως απέναντι, στο Ακκουγιού αλλά και νέων προκλήσεων. Ο Ερντογάν μπορεί να αισθάνεται πως έχει νέο συγχωροχάρτι αορίστου χρόνου, μετά τη συνάντηση με τον Έλληνα πρωθυπουργό και τη δέσμευση «όχι άλλες αταξίες φέτος στο Αιγαίο» και τη νερόβραστη εξέλιξη στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Ως τον Οκτώβρη, έχει ο Αλλάχ! Στο μεταξύ θέλει ανενόχλητος  και το Βαρώσι να αξιοποιήσει και τις γεωτρήσεις να συνεχίσει…

Πώς αντιδρούμε ενόψει των επετειακών και των νέων προκλήσεων; Οι Τουρκοκύπριοι βγαίνουν ξανά στους δρόμους καταγγέλλοντας τον σουλτάνο για την κλιμακούμενη απροκάλυπτη παρέμβασή του. Θα πρέπει, όμως, να κατανοήσουν πως δεν υπάρχει οποιαδήποτε πιθανότητα απεγκλωβισμού τους από την Άγκυρα αν η  διεκδίκησή τους πως «αυτή η πατρίδα είναι δική μας» (εννοώντας τα κατεχόμενα), μόνο από την κατοχή προκύπτει. Ακόμα κι αν φαίνεται (και είναι) δύσκολο, μόνο αν το σύνθημα αποκτήσει συνολικό για όλους τους Κυπρίους και για ολόκληρη την Κύπρο περιεχόμενο υπάρχει προοπτική ειρήνης… Για να αποφύγουμε τελικά όλοι τον γκρεμό!

 ktsimillis@cytanet.com.cy

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *