Tώρα που τέλειωσαν οι γιορτές… Σίγουρη η συνταγή για συνέχιση της διολίσθησης προς τα χειρότερα…

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Έτσι γίνεται κάθε χρόνο μετά τη χριστουγεννιάτικη διακοπή! Τα σχολεία ανοίγουν, οι μαθητές αγχώνονται για τις εξετάσεις τετραμήνων, εμείς αναλύουμε πάλι τις τιμές των καυσίμων, τα καταστήματα αρχίζουν εκπτώσεις… Είναι η ώρα που ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ ετοιμάζει, μαζί με τους συνεργάτες του, τα κείμενα για την ανανέωση της UNFICYP. Όπως όλα αυτά τα πενήντα εννέα χρόνια. Μόνο που πολύ άλλαξε από τότε το φραστικό, ακόμα και η αντίληψή τους εκεί στη Νέα Υόρκη για τις υποχρεώσεις του Οργανισμού. Ο κ. Γκουτέρες θα ΄πρεπε να ξέρει πως εκείνο που δεσμεύει, τον ίδιο και τον Οργανισμό που έχει βαριά την υποχρέωση να εκπροσωπεί,  είναι τα δικά του ψηφίσματα. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που κάθε επόμενο ψήφισμα για το Κυπριακό (όπως και για άλλα θέματα) παραπέμπει και υπενθυμίζει όλα τα προηγούμενα.

Kάναμε και παλιότερα μια αναδρομή σε όσα ιθαγενείς και αλλαδαποί κακώς λησμονούν. Θα τα θυμίσουμε τόσο για όσους σκόπιμα (αλλά ακατανόητα) προσπερνούν όσο και για τους νεότερους (που δεν τα έζησαν) για να γνωρίζουν πως η «επανάσταση» (όπως την νομίζουν) δεν ξεκινά και δεν τελειώνει στις «δυο οντότητες» που θα ζουν ειρηνικά πλάϊ-πλάϊ.

Το Ψήφισμα 186 (4 Mαρτίου 1964), το πρώτο  μετά την τουρκανταρσία, μάς θύμισε (άρθρο 2, παράγραφος 4 του Καταστατικού Χάρτη) πως «Όλα τα Mέλη θα απέχουν στις διεθνείς τους σχέσεις από την απειλή ή τη χρήση βίας εναντίον της εδαφικής ακεραιότητας ή της πολιτικής ανεξαρτησίας οποιουδήποτε Kράτους, ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο ασυμβίβαστο με τους σκοπούς των Hνωμένων Eθνών». Στο πέρασμα των χρόνων, η κατάφωρη παραβίασή του σε διάφορες περιοχές του πλανήτη έχει εξευτελίσει (και) τον διεθνή οργανισμό, όχι τόσο για την αναποτελεσματικότητά του αλλά για την έλλειψη αυτοσεβασμού. Για την (τότε) κατάσταση στην Κύπρο, το Ψήφισμα εκείνο, ανάμεσα σε άλλα…

– Kαλεί όλα τα Kράτη Mέλη, σύμφωνα με τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από τον Kαταστατικό Xάρτη των Hνωμένων Eθνών, να απέχουν από οποιαδήποτε ενέργεια ή απειλή ενέργειας που θα επιδεινώσει την κατάσταση στην κυρίαρχη Kυπριακή Δημοκρατία ή θα θέσει σε κίνδυνο τη διεθνή ειρήνη,

– Zητεί από την Kυβέρνηση της Kύπρου, η οποία έχει την ευθύνη για τη διατήρηση και αποκατάσταση του νόμου και της τάξης, να λάβει όλα τα επιπρόσθετα μέτρα που είναι απαραίτητα για τον τερματισμό της βίας και της αιματοχυσίας στην Kύπρο…

– Συστήνει τη δημιουργία, με τη συναίνεση της Kυβέρνησης της Kύπρου, μιας Eιρηνευτικής Δύναμης…

– Συστήνει όπως η Δύναμη σταθμεύσει για μια περίοδο τριών μηνών… με τρόπο που θα συμφωνηθεί… από τις Kυβερνήσεις που θα διαθέτουν τα αποσπάσματα και από την Kυβέρνηση της Kύπρου…

Με απλά λόγια το Ψήφισμα στηρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία (μόνον αυτή) αναθέτοντάς της μάλιστα συγκεκριμένους ρόλους. Αντίστοιχη είναι η στήριξη και τη μέρα της εισβολής, με το Ψήφισμα 353 (20 Ιουλίου 1974) που

– Kαλεί όλα τα Kράτη να σέβονται την κυριαρχία, ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα της Kύπρου…

– Aπαιτεί άμεσο τερματισμό της ξένης στρατιωτικής επέμβασης στην Kυπριακή Δημοκρατία…

–  Zητεί την αποχώρηση χωρίς καθυστέρηση από την Kυπριακή Δημοκρατία του ξένου στρατιωτικού προσωπικού που βρίσκεται εκεί πέραν των προνοιών διεθνών συμφωνιών…

Λίγους μήνες αργότερα (1 Νοεμβρίου 1974), η Γενική Συνέλευση, με το  Ψήφισμά της 3212 (XXIX)

– Θεωρεί ότι όλοι οι πρόσφυγες πρέπει να επιστρέψουν στις εστίες τους σε συνθήκες ασφάλειας και καλεί τα ενδιαφερόμενα μέρη να λάβουν επείγοντα μέτρα προς τον σκοπό αυτό.

– Eκφράζει την ελπίδα ότι θα καταβληθούν περαιτέρω προσπάθειες… ώστε να διασφαλισθεί έτσι το βασικό δικαίωμα της Δημοκρατίας της Kύπρου για ανεξαρτησία, κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα.

Ποια σχέση με τα πιο πάνω έχουν τα κείμενα των τελευταίων χρόνων; Πώς φτάσαμε να ανεχόμαστε την «εξαφάνιση» της Κυπριακής Δημοκρατίας που μετατρέπεται σε ένα από τα «δυο μέρη»; Προς τι η ανοχή της πολιτικής ηγεσίας και η όποια εκ των υστέρων έκπληξη; Ποια είναι η «σκληρή ρητορική» από τις δυο πλευρές που επικαλείται ο ΓΓ αποδίδοντας σ΄αυτή, ίσα-ίσα, την έλλειψη προόδου και προοπτικής λύσης; Προς τι ο συσχετισμός με την προεκλογική (στις ελεύθερες περιοχές) περίοδο την ώρα που «και τα τρία φαβορί» (όπως τους βάφτισαν) αλλά και άλλοι υποψήφιοι τάσσονται δογματικά υπέρ της ΔΔΟ, στη βάση των σχετικών αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας; Αυτό ας το δουν οι υποστηριχτές της ΔΔΟ που εξομοιώνονται σε σκληρότητα ρητορικής με το κατοχικό καθεστώς που επιμένει στα δυο κράτη.

Θέλουν, λοιπόν, τώρα εκεί στον ΟΗΕ και ειδικότερα στο Συμβούλιο Ασφαλείας, να μετρήσουν τις αντιδράσεις των «μερών», πριν αναλάβει ο βρετανικός παράγων να διαμορφώσει το τελικό κείμενο για να μπορέσει και η Κυπριακή Κυβέρνηση να εκφράσει την ευαρέσκειά της. Σίγουρη η συνταγή για συνέχιση της διολίσθησης προς τα χειρότερα…

ktsimillis@cytanet.com.cy

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *