Τώρα, προέχει η ενότητα και η κοινή δράση για την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης προεδρεύει συνεδρίας του Συμβουλίου Αρχηγών, Λευκωσία ΓΤΠ/Χ.ΑΒΡΑΑΜΙΔΗΣ

Του Χρύση Παντελίδη

Εν μέσω της κρίσης που, προκλητικά και αδικαιολόγητα, δημιουργεί η Τουρκία στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας και καθώς, όπως όλα δείχνουν, θα πετύχει έναν από τους στόχους που είχε θέσει και, πιο συγκεκριμένα, τη μη-πραγματοποίηση της προγραμματισμένης από την ΕΝΙ γεώτρησης, είναι σημαντικό να αξιολογηθεί, όσο το δυνατό πιο σωστά και πιο σφαιρικά, η όλη κατάσταση: Τα προβλήματα, που προκλητικά δημιουργεί η Τουρκία στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι προβλήματα και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως τέτοια πρέπει να αναδειχθούν, ώστε να αντιμετωπιστούν με τη συνδρομή και των κρατών μελών της Ένωσης. 

Είναι προφανές, ότι η Τουρκία διεκδικεί μόνιμο ρόλο στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Η επίκληση των συμφερόντων των Τουρκοκυπρίων και του διαμοιρασμού των εσόδων από το φυσικό αέριο είναι, ως συνήθως, το πρόσχημα. Η Τουρκία αντιλαμβάνεται ότι οι ανακαλύψεις στην περιοχή τα τελευταία χρόνια και οι προοπτικές που δημιουργούνται για την Κυπριακή Δημοκρατία, την Αίγυπτο, το Ισραήλ και τον Λίβανο θέτουν σε κίνδυνο τον μονοπωλιακό ρόλο που θέλει να έχει η ίδια στην ενεργειακή σχέση της περιοχής με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επομένως, θα ήταν λάθος να αξιολογηθεί η παρούσα κατάσταση ως ένα μεμονωμένο γεγονός που θα περάσει και θα πρέπει να αξιολογηθεί ως ένα νέο κεφάλαιο που ανοίγει «επισήμως» η Τουρκία στη γεωπολιτική κατάσταση της ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.

Η μέχρι στιγμής αντίδραση του διεθνούς παράγοντα, όπως συνηθίζεται να αποκαλούνται οι ισχυρές χώρες και οργανισμοί του πλανήτη είναι αναμφίβολα απογοητευτική και απέχει από όσα ορίζει το διεθνές δίκαιο, το δίκαιο της θάλασσας και γενικότερα η διεθνής νομιμότητα και πρακτική. Εν αναμονή ενδεχόμενης δήλωσης από το άτυπο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (22-23/2/2018), διαπιστώνουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η Ρωσία και άλλες ισχυρές χώρες αντέδρασαν χλιαρά και σίγουρα αναποτελεσματικά στις τουρκικές ενέργειες. Μοναδική εξαίρεση, η οποία ξεχώρισε ευχάριστα, είναι η Γαλλία, που δείχνει να θέλει να στηρίζει ενεργότερα τη χώρα μας, υπενθυμίζοντας παράλληλα και τον δικό της διαχρονικό ρόλο στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Η μεγαλύτερη ασφαλώς απογοήτευση προκλήθηκε από την ουδέτερη (που όταν σε «πνίγει» το δίκαιο, η ουδετερότητα κρίνεται ως αρνητική) στάση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, που αντί να εκφραστεί ως θεματοφύλακας της διεθνούς τάξης και νομιμότητας, προτίμησε να «νίψει τας χείρας» του.

Στάση, η οποία δεν θα έπρεπε να προκαλεί έκπληξη, δυστυχώς, αφού παρόμοια ορολογία χρησιμοποιήθηκε και στην Έκθεση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για την ΟΥΝΦΙΚΥΠ, στις αρχές Ιανουαρίου, όταν ουσιαστικά ο κ. Γκουτέρες εξίσωνε τις νόμιμες κυριαρχικές ενέργειες της Κυπριακής Δημοκρατίας με τις παράνομες και αδικαιολόγητες ενέργειες της Τουρκίας, ενώ, εισήγαγε τον όρο «ενδιαφερόμενα μέρη» στο θέμα της αξιοποίησης των φυσικών πόρων στην κυπριακή ΑΟΖ, ωσάν να υπάρχει άλλο μέρος, πέρα από την Κυπριακή Δημοκρατία, που να νομιμοποιείται να έχει ενδιαφέρον.

Το Κυπριακό επηρεάζεται αναπόφευκτα από τις τρέχουσες εξελίξεις. Όχι μόνο γιατί τέτοιου είδους κρίσεις και επιθετικές ενέργειες εκ μέρους της Τουρκίας δυναμιτίζουν την όποια προοπτική επανέναρξης των διαπραγματεύσεων, αλλά και γιατί, τέτοιες ενέργειες, επαναφέρουν τον κίνδυνο να εξελιχθεί η ύπαρξη φυσικού αερίου στην κυπριακή ΑΟΖ σε κατάρα, υπό την έννοια ότι θα επιχειρηθεί να εκβιαστεί ο κυπριακός Ελληνισμός να αποδεχτεί ένα κάκιστο κλείσιμο του Κυπριακού, για να αφεθεί να προχωρήσει το κυπριακό κράτος σε αξιοποίηση των ενεργειακών αποθεμάτων. Είναι αναγκαίο να θυμόμαστε και να επαναλαμβάνουμε ότι το κυπριακό φυσικό αέριο θα πρέπει να το καταστήσουμε ευλογία, δηλαδή, η ύπαρξη και αξιοποίησή του να αποτελεί κίνητρο για τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας, προκειμένου να επιτευχθεί μια σωστή και λειτουργική λύση και όχι μοχλός πίεσης προς τους Ελληνοκύπριους.

Η κρίση των ημερών επιβεβαιώνει την ανάγκη ρύθμισης του θέματος οριοθέτησης ΑΟΖ με την Τουρκία στο πλαίσιο μιας σωστής λύσης του Κυπριακού. Σε αντίθετη περίπτωση, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος η Τουρκία να συνεχίζει τις αμφισβητήσεις και τις επιθετικές και προκλητικές ενέργειές της εναντίον της κυπριακής ΑΟΖ, ακόμα και μετά από μια ενδεχόμενη λύση του Κυπριακού.

Αυτές οι μέρες και αυτές οι ώρες δεν προσφέρονται για κριτική προς την κυβέρνηση. Η συζήτηση του πώς και του γιατί φτάσαμε σε αυτή την κατάσταση μπορεί να περιμένει. Τώρα, προέχει η ενότητα και η κοινή δράση, τόσο της κυβέρνησης όσο και των κομμάτων, στην υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας και στη λήψη μέτρων που θα προκαλέσουν πολιτικό, διπλωματικό και οικονομικό κόστος στην Τουρκία για την κρίση που η ίδια προκαλεί.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *