Τοξική πολιτική κρίση στην Ελλάδα: Θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια για να εισέλθει η χώρα σε μια πιο αισιόδοξη τροχιά

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ

Υπάρχει μια διάχυτη τοξική πολιτική κρίση στην Ελλάδα που όσο η χώρα θα πλησιάζει τις εκλογές θα χειροτερεύει. Στη δύσκολη οικονομική κατάσταση που την ταλανίζει, στις απειλές της Τουρκίας, στη σωρεία των κοινωνικών προβλημάτων προστέθηκε τώρα και το τεράστιο θέμα των τηλεφωνικών υποκλοπών. Το θέμα αυτό έγινε εφιάλτης για τον Μητσοτάκη επειδή υπάρχουν συνεχώς και νέες αποκαλύψεις. Ο ίδιος δεν αρνείται την ύπαρξη του προβλήματος. Δεν αποδέχεται όμως ότι έχει ευθύνη ο ίδιος. Επιπλέον επιχειρεί να υποβαθμίσει το θέμα και κάνει λόγο για υπερβολές που τις αποδίδει στην αξιωματική αντιπολίτευση, δηλαδή τον ΣΥΡΙΖΑ. Eπιχειρεί ταυτόχρονα να διαμορφώσει θετική ατζέντα της επικαιρότητας  με προεκλογική διάσταση,προβάλλοντας τις διάφορες παροχές της κυβέρνησης, που αφορούν πολλαπλές  κοινωνικές ομάδες του εκλογικού σώματος. Άλλωστε με περιοδείες ανά την Ελλάδα, όπως που η χώρα να βρίσκεται  σε προεκλογική περίοδο, προβάλλει σε εβδομαδιαία βάση το κυβερνητικό έργο. Εντούτοις ο πρωθυπουργός βεβαιώνει ότι οι εκλογές θα γίνουν σε ένα χρόνο. Αυτό όμως σημαίνει  ότι η χώρα θα βρίσκεται σε προεκλογική καμπάνια για ένα χρόνο μέσα σε  ένα τοξικό κλίμα. Με τόσα προβλήματα αντέχει ένα τέτοιο κλίμα; Προπάντων που φαίνεται πως θα υπάρξουν και νέες αποκαλύψεις γύρω από τις παρακολουθήσεις. Ο δε χειμώνας, λόγω του πολέμου στην Ουκρανία και της ενεργειακής κρίσης προμηνύεται σκληρός για τους πολίτες.

Τα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν ως τώρα δείχνουν την διασύνδεση των παρακολουθήσεων μέσω Predator, του παράνομου αυτού συστήματος, με τις νόμιμες επισυνδέσεις-παρακολουθήσεις  της ΕΥΠ. Επιπλέον,παρουσιάστηκαν  στοιχεία που δείχνουν ότι το Predator αγοράστηκε με χρήματα της ΕΥΠ, τοποθετήθηκε σε χώρους της Υπηρεσίας Πληροφοριών και το λειτουργούσαν υπάλληλοι των Σωμάτων Ασφαλείας. Δηλαδή το παράνομο σύστημα συνεργαζόταν με το νόμιμο!

Η δημοσιογραφική έρευνα έχει παρουσιάσει επαρκή στοιχεία ότι οι επιχειρηματίες που έφεραν το Predator στην χώρα συνδέονταν με τον ανεψιό του Κυριάκου Μητσοτάκη και διευθυντή του γραφείου του Γρηγόρη Δημητριάδη και ότι οι νόμιμες παρακολουθήσεις διασυνδέονταν  με τις παράνομες υποκλοπές και όλες μαζί κατευθύνονταν από το ίδιο πολιτικό κέντρο, φυσικά όχι για να λόγους εθνικής ασφάλειας ή αντιμετώπισης του οργανωμένου εγκλήματος, αλλά για πολιτική και επιχειρηματική εκμετάλλευση. Είναι δε γνωστό ότι πολιτκός προϊστάμενος  της ΕΥΠ είναι ο πρωθυπουργός που ασκούσε τον έλεγχο της μέσω του  Δημητριάηδη ο οποίος υποχρεώθηκε σε παραίτηση. Το ερώτημα είναι, δεν ήξερε ο Μητσοτάκης τι έκανε ο ανεψιός του και διευθυντής του γραφείου του; Σε μια τόσο σφιχτοδεμένη οικογένεια όπως αυτή των Μητσοτάκηδων; Δύσκολα θα στοιχημάτιζε κάποιος ότι ο πρωθυπουργός δεν ήταν ενήμερος. Να μη ήξερε η δεξιά του τι ποιούσε η αριστερά του!

Αποστάσεις από τον Μητσοτάκη  πήρε ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής που ζήτησε πλήρη διαφάνεια στο θέμα αυτό. Και άλλοι όμως στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος προσπαθούν  να κρατούν κάποιες αποστάσεις Το θέμα ξέφυγε από τα στενά ελλαδικά όρια, αφού με αυτό ασχολήθηκε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και ο διεθνής Tύπος.

Αλλά φαίνεται ότι  όσο σοβαρό και να είναι  δεν  είναι η κύρια προτεραιότητα των πολιτών που αγωνίζονται να επιβιώσουν μέσα σε συνθήκες καθημερινής οικονομικής δυσπραγίας και κρίσης. Αυτό αντιλαμβάνεται και η κυβέρνηση που προσπαθεί να στρέψει αλλού την προσοχή του κόσμου ενώ και μιας μορφής παροχολογία άναπτύσσεται και θα αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο όσο θα πλησιάζουν οι εκλογές. Η πολιτική φθορά όμως του πρωθυπουργού και του κυβερνώντος κόμματος είναι πλέον ορατή ακόμη και στις δημοσκοπήσεις, μολονότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καταφέρνει να επωφεληθεί από αυτή και παραμένει πάντα στη δεύτερη θέση.

Εντούτοις ενώ η ΝΔ και ο πρωθυπουργός προηγούνται δημοσκοπικά, στην ερώτηση για το ποιος από τους αρχηγούς των κομμάτων μπορεί να αντιμετωπίσει καλύτερα τα θέματα διαφάνειας, φαίνεται το αποτύπωμα από την υπόθεση των υποκλοπών. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκεντρώνει 27%, έναντι 28% που συγκεντρώνει ο Αλέξης Τσίπρας και 12% που συγκεντρώνει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ  Νίκος Ανδρουλάκης. Η απάντηση «κανένας από τους τρεις», συγκεντρώνει ποσοστό 26%, κάτι που δείχνει και την απαξίωση του πολιτικού συστήματος.

Ακόμη όμως και με τις εκλογές η χώρα δεν πρόκειται να εξέλθει εύκολα από την παρούσα πολιτική τοξικότητα, καθώς οι δημοσκοπήσεις, βοηθούσης και της απλής αναλογικής με την οποία θα διεξαχθούν, δείχνουν ότι κανένα κόμμα δεν θα έχει αυτοδυναμία για να σχηματίσει μόνο του κυβέρνηση. Αν δεν καταστεί δυνατή η πολιτική συνεργασία σχηματισμού κυβέρνησης, η χώρα θα οδηγηθεί σε δεύτερες εκλογές, με διαφορετικό όμως εκλογικό σύστημα που ψηφίστηκε από την παρούσα κυβέρνηση. Είναι όμως πολύ πιθανό, σύμφωνα πάντα με τις δημοσκοπήσεις, να μη προκύψει ούτε αυτή τη φορά αυτοδύναμη κυβέρνηση οπότε μια κυβέρνηση συνεργασίας θα είναι μονόδρομος. Πριν το σκάνδαλο των υποκλοπών όλοι πίστευαν πως η ΝΔ θα σχημάτιζε κυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ. Η παρακολούθηση όμως του Νίκου Ανδρουλάκη από τον οποίο ξεκίνησε η χιονοστιβάδα των αποκαλύψεων καθιστά πλέον αυτή τη συνεργαία πολύ δύσκολη. Από την άλλη ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν είναι και πρόθυμος να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Βεβαίως αν οι εκλογές διεξαχθούν σε ένα χρόνο, το διάστημα είναι μεγάλο και πολλά μπορούν να συμβούν ως τότε. Για την ώρα όμως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται να πείθει παρά τη φθορά Μητσοτάκη. Πέρα από το κυβερνητικό παρελθόν του που επισείουν  ο Μητσοτάκης και η ΝΔ ως φόβητρο, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν έχει μια οραματική πρόταση εξουσίας. Περιορίζεται στην κριτική της κυβερνητικής καθημερινότητας, κάτι που δεν αποδίδει. Φαίνεται , ότι οι πολίτες δεν αρκούνται σε αυτό το  άθροισμα κριτικής των γεγονότων της καθημερινότητας, θέλουν να τους προταθεί κάποιο όραμα για το μέλλον, κάποια σύνθεση ενός οραματικού προγράμματος που θα βγάλει τη χώρα από τα σημερινά πολλαπλά αδιέξοδα της. Αδιέξοδα που συνδέονται τόσο με την εξωτερική πολιτική, όσο και με την οικονομία, την κοινωνική δικαιοσύνη, την κρίση των θεσμών, την παιδεία , τον πολιτισμό, το περιβάλλον.

Συμπερασματικά η τοξική πολιτική κρίση στην οποία έχει εισέλθει η χώρα, ένα τοξικό και δύσβατο περιβάλλον, δεν τη βοηθά  να αντιμετωπίσει ούτε τις εξωτερικές απειλές που προέρχονται από την τουρκική  αναθεωρητική νέο-οθωμανική πολιτική, ούτε την εσωτερική κρίση θεσμών και αξιών. Το τοπίο είναι θολό. Θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια για να εισέλθει η χώρα σε μια πιο αισιόδοξη τροχιά. Και η ελπίδα ότι αυτή η πολιτική τοξικότητα δεν εμποδίζει το πολιτικό σύστημα, πίσω από  κλειστές πόρτες  τουλάχιστον, να μπορεί να υιοθετεί την κοινή εκείνη πολιτική εθνικής συνεννόησης  που να επιτρέπει την αντιμετώπιση  των εξωτερικών κινδύνων που  απειλούν τον τόπο.

*Πανεπιστημιακός, συγγραφέας της μυθιστορηματικής τριλογίας ΝΟΜΑΔΑΣ, Αθήνα, Εκδόσεις Βακχικόν, 2017-2019. Τώρα κυκλοφορεί και το νέο του μυθιστόρημα,  ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΑΝΤΩΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ/ΣΤΟ ΥΦΑΝΤΟ ΤΟΥ ΄21, από τον ίδιο εκδοτικό οίκο.  Email, Stephanos.constantinides@gmail.com

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *