Τουρκία: ούτε διχοτόμηση, ούτε δυο κράτη,

Η ΚΛΕΙΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ, ΚΥΠΕ

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ

Η Τουρκία δεν επιδιώκει ούτε δυο κράτη αλλά ούτε διχοτόμηση στην Κύπρο. Την διχοτόμηση ως λύση (“permanent solution”, όπως διατυμπάνιζε ένας συρφετός στην Εσπερία από το 1964) η Άγκυρα την εγκατέλειψε από τότε. Από το 1964. Μετρημένα δηλαδή, εδώ και 56 χρόνια. Την λύση των “δυο κρατών” ουδέποτε την επεδίωξε. Ποτέ.

Όποιοι έχουν στοιχειώδη αντίληψη των διαχρονικών στρατηγικών επιδιώξεων της Άγκυρας – κεμαλιστών και σήμερα ισλαμοφασιστών – δεν μπορούν να καταλήξουν σε κανένα άλλο συμπέρασμα. Το ίδιο ισχύει και για όποιους κατανοούν τη βασική αλφαβήτα της προπαγάνδας, των επιμέρους ψυχολογικών επιχειρήσεων και του ψυχολογικού πολέμου γενικότερα.

Καθημερινά κυριαρχούν στη Κύπρο, πρωτοσέλιδα, περισπούδαστες αναλύσεις και κλαψιαριστικές δηλώσεις πως έφθασε το “τέλος” στην Κύπρο: διχοτόμηση ή δυο κράτη είναι η επωδός. Καμια θεώρηση ως προς τις επιδιώξεις της Άγκυρας δεν τεκμηριώνει τέτοια θέση ή στοχοθεσία. Και όταν μια θεώρηση για τα πράγματα – είτε αυτή αφορά στα προσωπικά του καθενός, είτε για την αποδικωποίση της πολιτικής και των επιδιώξεων κρατών- είναι λανθασμένη, αναπόφευκτα οδηγεί σε λανθασμένες πολιτικές και αντιδράσεις.

Η κυνική παραδοχή του Τούρκου πρέσβη το 1974 Τα τεκμήρια ως προς τις επιδιώξεις της Άγκυρας υπεραφθονούν. Περιορίζομαι σε μόνο ένα το οποίο έχει άμεση σχέση με τον ιμπεριαλισμό της Τουρκίας, όπως αυτός εκδηλώνεται σήμερα στην περιοχή μας. Αφορά στην κυνική ομολογία του Τούρκου πρέσβη στην Κύπρο, ως προς την στοχοθεσία και τις επεκτατικές βλέψεις της χώρας του στη Ανατολική Μεσόγειο. Η τοποθέτηση του Τούρκου έγινε προς προς τον Αμερικανό ομόλογό του William Crawford (υπηρέτησε στη Λευκωσία από το 1974-78) λίγο μετά την Τουρκική εισβολή, όταν και οι δυο υπηρετούσαν στην Κύπρο.

Επί λέξει, ο Τούρκος είπε στον Κρόφορντ το 1974:

“Η Τουρκία είναι μια αυτοκρατορική και ηπειρωτική δύναμη. Επειδή παρεμποδιζόμαστε αφύσικα να αναπνέουμε στα βόρεια και στα ανατολικά λόγω της παρουσίας της Σοβιετικής Ένωσης, είναι επιτακτικό να μπορούμε να αναπνέουμε στο νότο και στη δύση. Το 1974 έλυσε τη νότια διάσταση. Παραμένει να λυθεί η δυτική διάσταση.” (Παραθέτω και το ακριβές αγγλικό κείμενο: “Turkey is an imperial power and a continental power. That we are unnaturally prevented from breathing to the north and the east by the presence of the Soviet Union, makes it all the more important that we be able to breathe to the south and to the west. 1974 solved the southern dimension. It remains to solve the western dimension”).

Η “νότια” και η “δυτική” διάσταση του τουρκικού επεκτατισμού Ποιά υπήρξε για τους Τούρκους η “νότια διάσταση” και ποιά η “δυτική διάσταση”, το 1974; Η “νότια διάσταση” αφορούσε στο γεωστρατηγικό έλεγχο της Κύπρου. Αυτό ΔΕΝ μπορούσε να επιτευχθεί μέσω της διχοτόμησης ΠΡΙΝ αλλά και ΜΕΤΑ την τουρκική εισβολή, διότι η διχοτόμηση θα νομιμοποιούσε ΚΑΙ την στρατηγική παρουσία της Ελλάδας στην Κύπρο. Και γιαυτό εγκαταλείφθηκε, ήδη, από το 1964.

Η “δυτική διάσταση” αφορούσε στην Ελλάδα. Και την υλοποίησή της από το ισλαμοφαστικό καθεστώς την βλέπουμε σήμερα στο Αιγαίο. Η πολιτική αυτή δεν άρχισε από τους ισλαμιστές. Την “κληρονόμησαν” από τους Κεμαλιστές και χρονολογείται από ΠΡΙΝ το 1964. Στα Αμερικανικά αρχεία που γνωρίζω, καταγράφονται οι επανειλημμένες ανεπιτυχείς τουρκικές προσπάθειες- μέσω του ΝΑΤΟ τότε- για να αλλάξει υπέρ της Άγκυρας το νατοϊκό καθεστώς ευθύνης στη Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο.

Όπως δεν εξυπηρετεί την Τουρκία η διχοτόμηση, έτσι ΔΕΝ την εξυπηρετούν και τα δυο κράτη. Θα δεχθεί η Τουρκία την κυριαρχία, την ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα, έστω και την αυτονομία των “δυο κρατών”; Θα αποδεχθεί να έχουν ΑΟΖ; Σε ποιο πράγματατι σουρεαλιστικό κόσμο, σε πιο παράλληλο σύμπαν, ζουν όλοι αυτοί που “πιπιλούν” και αναπαράγουν καθημερινά και κλαμένα την τουρκική προπαγάνδα; Που την ελληνοποιούν; Που μας κατακεραυνώνουν καθημερινά με “χαμένες ευκαιρίες και χαμένες θεωρίες”; Που αποδεχόνται τις καθημερινές λεκτικές προπαγανδιστικές διαχύσεις του κάθε Τσαβούσογλου; Που αναπαραγάγουν την εικόνα που οι Τούρκοι θέλουν να έχουν για τον εαυτό τους; Που μας θεωρούν “μαξιμαλιστές” και συνεπώς υπεύθυνους για τον τουρκικό …ιμπεριαλισμό;

Τι θέλει η Άγκυρα

Τι επιδιώκει η Άγκυρα; Αυτό που είπε ο τελευταίος Εγγλέζος κυβερνήτης της Κύπρου ο Sir Hough Foot και κατοπινός Lord Caradon, μετά την ολοκλήρωση της τουρκικής εισβολής: “The Turks want to be masters in the north and partners in the south”- “οι Τούρκοι θέλουν έλεχγο στο βορρά και συνεταιρισμό στο νότο”. Ούτε διχοτόμηση, ούτε δυο κράτη. Ολοκληρωτικό έλεγχο, θέλουν. Αλλά τον θέλουν “εξεσυζητημένα”. Με τη συναίνεση των Ελλήνων της Κύπρου. Με την υπογραφή τους. Η νομοτυπία πάνω από όλα. Πάντοτε. Και πίσω ο τουρκικός Αττίλας.

Το επιπλέον που συνεπάγεται από τα παραπάνω είναι πως ο κάθε Έλληνας και Ελληνίδα της Κύπρου θα πρέπει “να μάθει την θέση του/της” (“haddini bil”- είναι η αγαπημένη φράση του Ερντογάν για τον κάθε του εχθρό και αντίπαλο). Και τούτο θα διασφαλιστεί μέσα από την “τουρκική ειρήνη” που “μεγαλόψυχα” θα τους προσφέρει ο Ρέϊς. Θα πρέπει οι μη- μουσουλμάνοι της Κύπρου να “βαϊλίζουν”, δηλ. να ταΐζουν εσαεί τους συνέταιρούς τους – τους μουσουλμάνους – μέσω της αναβιώσης, ουσιαστικά, του Οσμανλικού κεφαλικού φόρου, (“τζίζγια”). Ο φόρος αυτός θα έχει τη μορφή μιας σύχγρονης φορολογίας. Διότι το μελλοντικό καθεστώς των Ελλήνων δεν θα είναι αυτό των “ισότιμων εταίρων”, όπως και να ονομασθεί το νέο “καθεστώς”. Θα είναι αυτό τών ηττημένων μη- μουσουλμάνων. Στον μουσουλμανικό κόσμο η συνθήκη αυτή ονομάζεται dhimmitude και τα άτομα “ντίμηδες” ή “δίμηδες”. Υπάρχουν ως άτομα αλλά δεν φαίνονται. Ο φόβος κυριαρχεί απο κάτω προς τα πάνω και αντίστροφα.

Υ.Η. Το ληστρικό Οσμανλικό κράτος και η Αμμόχωστος Το Οσμανλικό κράτος υπήρξε εκ της φύσεως του ληστρικό. Ιστορικά. Διάδοχός του σήμερα είναι το κάθε τουρκικό κράτος , ή δεβλέτι. Η πολιτική στην Τουρκία υπήρξε, ανέκαθεν, πόσο κοντά ή πόσο μακρία είσαι από το δεβλέτι. Πως να το ξαναρπάξεις όταν το χάσεις. Πως να συνεταιριστείς αυτούς που στη συγκεκριμένη συγκυρία το ελέγχουν. Εκεί γίνεται το αλισβερίσι, ή ο καυγάς. Για το “papa-devlet”, όπως χαρακτηριστικά έλεγε ο αείμνηστος Νεοκλής Σαρρής: πως το ελέχγεις ώστε να ληστεύεις, να τρώς και να πίνεις και να είσαι πάντα “μεγαλόψυχος”. Και όλα νομότυπα. Αυτό είναι το “βαθύ κράτος” (“gizli devlet”) στην Τουρκία. Συνέταιρος του “βαθέως κράτους” είναι σήμερα ο Ερντογάν και το συνάφι του. Ουσιαστικά το οικειοποιήθηκε. Αύριο θα είναι άλλοι.

Στην Κύπρο, αφού ολοκληρώθηκε η ληστρική λεηλασία των κατεχομένων , στο στόχαστρο του “papa-devlet” μπήκαν και τα Βαρώσια. Αυτό που απέμεινε γεωγραφικά απο την μέχρι σήμερα λεηλασία. Αλλά επειδή και εκεί η λεηλασία κάποτε θα ολοκληρωθεί, θα πρέπει οι Έλληνες της Κύπρου να συνεχίζουν το “βαΐλισμα”. Και αυτόν θα επιτυγχάνεται με την επιβολή μιας σύγχρονης μορφής κεφαλικού φόρου. Εσαεί. Και θα πρέπει να το κάνουν υπάκουα. Σαν καλοί υπήκοοι.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *