Τρία ποιήματα του Πόλυ Κυριάκου για την Αμμόχωστο 

ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ Η ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ

Να ανοίξει η Αμμόχωστος, λένε.

Να ανοίξει η Αμμόχωστος

Σαν να πρόκειται για φαρμακείον.

Η Αμμόχωστος διανυκτερεύει λοιπόν,

Αν δεν το ξέρατε

Απο Αυγούστου δεκατέσσερις χίλια εννιακόσια εβδομήντα τέσσερα.

Μέρα νύχτα δέχεται συνταγές ελπίδας για απελευθέρωση.

Ανοιχτή είναι η πόλη.

Ανοιχτή δίχως κάγκελα δίχως κρικέλια.

Απλά δεν πέρασε κανείς να παραλάβει τη Λευτεριά του.

ΔΕΝ ΗΤΑΝΕ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ

Η Αμμόχωστος δεν ήτανε στα σχέδια.

Μια επιδέξια δεύτερη μαχαιριά

Πισώπλατα εν καιρώ ειρήνης

Κι αποχαιρέτησε.

Άδειασε ένα-ένα τα δωμάτια των ξενοδοχείων

Έσβησε σιγά-σιγά τα φώτα

Χαμήλωσε τη μουσική

Είπε στη θάλασσα να γαληνέψει – να δει και να φύγει ο εχθρός –

Έτσι κι αλλοιώς άλλα ήταν τα σχέδια του

Έβαλε τα κύμματα να κοιμηθούν μεσημεριάτικα

Ούτε καν πρόλαβε να πουλήσει τις εφημερίδες κείνης της μέρας ο εφημεριδοπώλης

Κι αποχαιρέτησε.

Η Αμμόχωστος πίστευε πως μέχρι το σούρουπο θα επιστρέψει

Ότι θα βάλει το κλειδί στην πόρτα

Ότι θα ανοίξει το σουπερμάρκετ

Θα απλώσει τα κρεβατάκια στις παραλίες

Θα βάλει το τζουκ μποξ στη διαπασών

Θα πουλήσει παγωτά σε χωνάκια στους τουρίστες

Αύγουστος μήνας

Ζεστός

Τους εραστές της χρυσής αμμουδιάς κάποιος πρέπει να τους φροντίσει επιτέλους

Γι αυτό, η Αμμόχωστος πίστευε πως μέχρι το σούρουπο θα επιστρέψει

Δεν ήτανε, δεν ήτανε στα σχέδια ετούτη η πόλη

Δεν ήτανε στα σχέδια

Πίστευε πως μέχρι το σούρουπο θα επιστρέψει

Μα δεν επέστρεψε!

Η ΑΜΜΟΣ ΣΟΥ

Η άμμος σου

Είδε καράβια να φορτώνουν την πραμάτεια

Απ’ το λιμάνι σου

Είδε φίλους είδε οχτρούς

Να ρίχνουν άγκυρες

Να ρίχνουν δίχτυα

Να μαζεύουν

Να σκορπούν. Να κλέβουν. Να προσεύχονται

Είδε ληστές. Κατακτητές.

Είδε Αγίους. Και θαύματα.

Η άμμος σου

Είδε εραστές να σπέρνουνε τον έρωτα

Είδε σεισμούς. Καταιγίδες

Πειρατές. Πολιορκίες.

Είδε φτωχούς. Πεινασμένους

Αρχόντους.

Στρατιωτικούς. Είλωτες. Δούλους

Αυτοκράτορες.

Μοναχές. Πόρνες.

Είδε όνειρα να στροβιλίζονται

Είδε ναυάγια

Βαρβάρους. Άξεστους. Αγρίμια.

Η άμμος σου

Είδε σημαίες. Φάρους. Αλυσίδες. Βότσαλα.

Είδε τη θάλασσα να ουρλιάζει

Τη θάλασσα να χαιδεύει

Σημαδούρες.

Σταυρούς. Προφήτες.

Πιστούς. Άπιστους.

Είδε ελεύθερους. Φυλακισμένους.

Ονειροπόλους

Η άμμος σου

Είδε τυφλούς. Άρρωστους. Βασιλιάδες.

Είδε γενναίους και δειλούς

Είδε αργύρια τριάντα

Είδε Αποστόλους

Είδε αυτούς που πίστεψαν

Είδε προδότες

Η άμμος σου

Είδε το φως και το σκοτάδι

Είδε τα χρόνια

Τους αιώνες των αιώνων

Τη σκλαβιά.

Την ελευθερία.

Τους Φράγκους. Τους Πτολεμαίους

Την Αρσινόη. Τον Τεύκρο. Τον γιο του Τελαμώνα

Τον Αίαντα. Τον Ιουστινιανό. Τη Θεοδώρα

Τους Σαρακηνούς. Τους Βενετούς. Τους Γενουάτες

Τους Πιζάνους. Τους Ναπολιτάνους. Τους Καταλάνους.

Τους Μαρσεγιέζους. Τους Σύρους. Τους Άραβες.

Τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο

Τους Λουζινιανούς

Τους εγγλέζους. Τους εγγλέζους. Τους εγγλέζους

Τους Τούρκους

Η άμμος σου είδε τους Τούρκους το 1571

Και τώρα πάλι αυτούς

Αμμόχωστος…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *