Xωράει σε ένα μαύρο βαν η εθνική ασφάλεια;  Για θέματα εθνικής ασφάλειας, πόση εμπιστοσύνη έχουμε στην αγορά υπηρεσιών;    

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Την ψάξαμε τη λέξη και δεν τη βρίσκαμε σε ευρείας χρήσης λεξικά. Τελικά, βρήκαμε καταφύγιο στο διαδίκτυο όπου με ανακούφιση (και με ένα ερώτημα) εντοπίσαμε τον ορισμό της ελλαδικής ΑΔΑΕ (Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών): «επισύνδεση ή εισβολή (intrusion) – Απόπειρα παραβίασης της εμπιστευτικότητας, ακεραιότητας και διαθεσιμότητας των υπολογιστικών συστημάτων και των δικτύων του παρόχου, καθώς και προσπάθεια παράκαμψης των μηχανισμών ασφάλειας αυτών» (https://sarantakos.wordpress.com/2022/08/08/watergate/). Το ερώτημα είναι γιατί, όταν αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο, δεν μίλησαν για «εισβολή», όρο που τον ξέραμε;

Τις λεπτομέρειες της υπόθεσης που ανοίγει στην Ελλάδα και πιθανότατα να ανοίξει ξανά και στην Κύπρο (λόγω και ερωτημάτων από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή) θα τις βρούνε στην πορεία. Και είναι καλό που ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ «δεν δέχεται ενημέρωση στο αφτί». Για τη δική μας εμπειρία στην Κύπρο είναι που έχουμε πολλές απορίες. Πριν απ’ όλα για την εισαγωγή στην Κύπρο, αν πληρώθηκε δασμός για όλα τα εννιά κατομμύρια και πώς δηλώθηκε στο Τελωνείο που τώρα διερευνά περίπτωση «αναληθούς δήλωσης σε σχέση με τη δασμολογική ταξινόμηση». Πέρασαν τρία χρόνια από τότε που γνωρίσαμε τον εποχούμενο σε μαύρο βαν παράξενο ταξιδιώτη. Κλειστό και αδιαπέραστο στα περιέργα, για το εσωτερικό του, βλέμματα περαστικών, κυκλοφορούσε για αρκετό καιρό κάνοντας …μετεωρολογικές μετρήσεις! Ήταν φανερό πως δεν επρόκειτο για την κινητή επαγγελματική στέγη ενός τεχνίτη, υδραυλικού, ηλεκτρολόγου ή ηλεκτρονικού, ούτε ανήκε σε σύστημα διανομής τροφίμων ή άλλων εμπορικών προϊόντων… Η παρουσία του έγινε ενδιαφέρουσα μόνο όταν αποκαλύφθηκε πως ήταν φορέας μιας ιδιαίτερης τεχνολογίας για παρακολούθηση συνδιαλέξεων αριθμού πολιτών, αγνώστων λοιπών στοιχείων… Ποιος ήταν, όμως, ο πελάτης, ποιοι ήταν οι ξέγνοιαστοι (μα και οι υποψιασμένοι) υπό παρακολούθηση, δεν μας είπαν. Ούτε πόση ήτανε η αμοιβή, πώς γινότανε η τιμολόγηση, αν υπήρχε επιβάρυνση για ΦΠΑ και πώς γινόταν η περιγραφή των παρεχόμενων υπηρεσιών… Πολύ αργότερα, μάς «εξήγησαν» μόνο τυχαία βρέθηκαν(!) τα στοιχεία και άλλα τρελά που οι πολλοί το χάψαμε, ίσως γιατί σκεφτήκαμε πως «δεν είναι εμάς που παρακολουθούν».

Μέσα στα πολλά ακούστηκαν και επιχειρήματα περί εθνικής ασφάλειας υπογραμμίζοντας πως πρόκειται για καλό σκοπό και θέλουν να πείσουν πως είναι «νόμιμη» η τέτοια παρακολούθηση, όπως δηλώνει ο Μητσοτάκης που, όμως, «αν το γνώριζε δεν θα το επέτρεπε ποτέ»! Μα αν πράγματι πρόκειται για μια αναπόφευκτη πρακτική, ας πούμε μια ιδιαίτερη αμυντική θωράκιση, ποιος είναι ο εχθρός; Kαι ποιος το κρίνει και ποιος το αποφασίζει; Κι αν πρόκειται για θέματα εθνικής ασφάλειας, πόση εμπιστοσύνη έχουμε στην αγορά υπηρεσιών;  Κι αν αυτοί τα πουλήσουν κι αλλού; Και τι γίνεται με τις περιπτώσεις ποικίλων κέντρων εξουσίας που πιθανολογείται πως έχουν αποκτήσει τέτοιο εξοπλισμό και εργαλεία; Αν οι δαπάνες περιλαμβάνονται στον κρατικό προϋπολογισμό, τότε το γνωρίζουν όλοι όσοι τον ετοιμάζουν κι όσοι τον εγκρίνουν μα κι όσοι εμπλέκονται στην προκήρυξη προσφορών για την προμήθειά τους ή την αγορά υπηρεσιών. Τελικά ουδεμία εταιρεία έρχεται σε μια ξένη χώρα να εγγραφεί και να επιτελέσει το …λειτούργημά της αν δεν έχει πειστεί πως θα έχει ένα προσοδοφόρο κύκλο εργασιών.

Στο μεταξύ ουδόλως έχουμε αντιληφθεί πώς είναι δυνατόν να κριθεί ένοχη και  να τιμωρηθεί, από την Επίτροπο Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα με σχεδόν ένα εκατομμύριο πρόστιμο, η εταιρεία, γενικώς και αορίστως, ουδείς όμως από τα στελέχη της. Καλά στον αυτόματο πιλότο δούλευε η εταιρεία, το ίδιο και το μαύρο βαν; Λίγες μέρες πριν αποσυρθούν οι κατηγορίες για τα τρία διευθυντικά στελέχη της, η εταιρεία πλήρωσε αγογγύστως το πρόστιμο. Αυτό είναι δηλωτικό πως ήταν κι ευχαριστημένη με τη διευθέτηση ενώ από την πλευρά της δικαιοσύνης υπάρχουν πολλά κενά για τη συγκεκριμένη διαδικασία. Ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας επικαλέστηκε «το αβέβαιο της έκβασης… όταν εγείρονται πολύπλοκα νομικά αλλά ιδίως τεχνικά ζητήματα…». Το δικαστήριο έβαλε ποινή όσο το υπόλοιπο για το εκατομμύριο (€76.000) και το θέμα θεωρήθηκε, έτσι απλά, λήξαν…

Στις φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν τις τελευταίες μέρες, ο αριθμός κυκλοφορίας του βαν, παρότι ήδη γνωστός, είναι επιμελώς καλυμμένος. Πολύ πιθανόν από σεβασμό στην προστασία των «προσωπικών δεδομένων» μιας ένοχης εταιρείας αθώων στελεχών! Στο μεταξύ, όλο και μάς έρχεται στον νου εκείνη η «μαύρη Φορντ» από την «Οδό Ονείρων» (Μετροπόλιταν, Λεωφόρος Αλεξάνδρας), που μαζί με τη γειτονική «Όμορφη Πόλη» (Πάρκ) αποτέλεσαν μεγάλες επιτυχίες του καλοκαιριού του ’62. Εξήντα χρόνια μετά, στον ίδιο ρυθμό και με προσαρμογή στην επικαιρότητα…

Ένα μαύρο βαν από μια άγνωστη εταιρεία

Φτάνει «κρυφά» στη μικρή μας πολιτεία

Με έξυπνα εργαλεία και ηχεία

Κρυφάκουγε την κάθε ιστορία…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.