Yπηκοότητα «κατ’ εξαίρεση»: Αδιανότητο να πρέπει να αλλάξεις ταυτότητα και θρήσκευμα για να έχεις δικαιώματα, περιορισμένα κι αυτά με βάση την καταγωγή και τη θρησκεία…

Η φωτογραφία που ανήρτησε το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών. Η Λευκωσία με μιναράεδες και τουρκικές σημαίες. Και πίσω ο κατεχόμενος Πενταδάκτυλος. Φωτογραφία via του υπουργείου Εξωτερικών της Γαλλίας

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Μπορεί και να «άνοιξε ο ασκός του Αιόλου» κι αν όχι είναι ώρα να γίνει! Είναι αναπόφευκτο όσο θα αναδεικνύονται ακόμα κι όσα επιμελώς αποκρύβονται κι αποσιωπούνται. Είναι χρήσιμα κάποια συγκεκριμένα παραδείγματα για να καταδειχτεί ο παραλογισμός και τα αδιέξοδα του γεωγραφικού διαχωρισμού των ανθρώπων σαν βάσης για λύση του Κυπριακού προβλήματος. Πολλοί διατείνονται πως πολεμούν τον εθνικισμό και τον ρατσισμό που μαζί αναπαράγονται κι αλληλοϋποστηρίζονται. Τα παραδείγματα δεν είναι αριθμοί, είναι άνθρωποι, μεγάλοι και μικροί και μωρά που, ιδιαίτερα αυτά, δυσκολεύονται να κατανοήσουν πώς βρέθηκαν χρεωμένα με ένα «προπατορικό αμάρτημα» που μιλά για θρησκείες και υπηκοότητες και ποσοστώσεις και πως πρέπει να αλλάξουν ταυτότητα και θρησκεία και «εσωτερική υπηκοότητα» για να έχουν ίσα δικαιώματα με τους υπόλοιπους που κι αυτοί όμως είναι διαχωρισμένοι με απαράδεκτα κι ανεπίκαιρα κριτήρια. Την ίδια ώρα οι αναφορές των ενηλίκων τούς συγχύζουν ακόμα περισσότερο, ιδιαίτερα όταν φτάσουν σε μια ηλικία, ας πούμε 9 και 12 χρονών και πρόλαβαν να ακούσουν κάτι για τα ανθρώπινα δικαιώματα, το ευρωπαϊκό κεκτημένο, το διεθνές δίκαιο και άλλα συναφή. Όλα αυτά που προβάλλονται σαν το πλαίσιο στο οποίο με πλήρη συμμόρφωση εντάσσεται η συμφωνημένη (ερήμην του λαού) λύση του Κυπριακού…

Αρκετά νωρίς είχαμε διερωτηθεί πώς τελικά θα επιβληθεί αυτός ο διαχωρισμός, πιο σωστά η νομιμοποίηση του διαρκούντος εκ της κατοχής ρατσιστικού διαχωρισμού των Κυπρίων. Αν στη μια ζώνη θα κατοικούν μόνο οι Τουρκοκύπριοι και στην άλλη μόνο οι Ελληνοκύπριοι, πού θα δικαιούνται να κατοικήσουν τα μικτά ζευγάρια που με την εισαγωγή του πολιτικού γάμου σταδιακά θα ήταν περισσότερα; Κι αν με το άλλο κριτήριο διαχωρισμού, απεκεί θα ήταν οι μουσουλμάνοι κι απεδώ οι χριστιανοί ορθόδοξοι, πού θα δικαιούνται να κατοικήσουν οι άθεοι; Γιατί ακόμα κι αν η Εκκλησία (ίσως και ο Μουφτής) τούς αφορίσει δεν θα εξαφανιστούν, είναι κι αυτοί πολίτες φορολογούμενοι κι έχουν δικαιώματα. Στα ερωτήματα αυτά, απάντηση δεν δόθηκε στα τόσα χρόνια, χώρια που οι απορίες εντάθηκαν όταν μελετήσαμε κάποια έγγραφα στο Προεδρικό…φρουρούμενοι (τότε ακόμα ενοχλούσαν οι διαρροές, τώρα πια αποτελούν άθλημα!). Είναι πολλές οι ανησυχητικές συγκλίσεις και πιο ανησυχητικές αποκλίσεις. Εκεί μάθαμε πώς  αναβαθμίστηκε ο χρήστης και τα «δικαιώματά του», πώς μπήκαν οι ποστοστώσεις επιστροφής (δυσμενής διάκριση για τους Ελληνοκύπριους αφού οι Τουρκοκύπριοι θα μπορούσαν να επιστρέψουν όλοι), τις πολλές κατηγορίες πού να μπει επιστρεφόντων και μη επιστρεφόντων και χρηστών/καταπατητών. Είδαμε και τις προσφερόμενες «επιλογές» υπό το φως «εδαφικών αναπροσαρμογών». Κι ήταν κι εκείνη η εσωτερική υπηκοότητα και πάλι ποσοστά κι όλα αυτά παίζοντας με ανθρώπους – ένοχους που ποτέ δεν τιμωρήθηκαν κι αθώους που τιμωρήθηκαν για τις ανομίες των πρώτων. Και το χειρότερο παίζοντας με τα βρέφη μα και τα αγέννητα με εκείνο το προπατορικό αμάρτημα που λέγαμε… Τελικά οι εσωτερικοί πρόσφυγες θα πρέπει να είναι ευχαριστημένοι αν χωρέσουν να γίνουν εσωτερικοί υπήκοοι του «λάθος» συνιστώντος κρατιδίου!

Μέχρι που η Κυπριακή Δημοκρατία – κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αιφνιδιάστηκε μπροστά σε δίλημμα φοβερό! Φταίει εκείνη η τηλεοπτική εκπομπή του προπερασμένου Σαββάτου. Όσο το πρόβλημα έμενε κρυφό, βασανίζοντας μόνο την οικογένεια, το ξεπερνούμε! Ούτε χρειάζεται να απαντήσουμε στις επιστολές των άμεσα ενδιαφερόμενων (και ταλαιπωρούμενων) ούτε και της προέδρου της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Πολύ πιθανόν να υπάρχουν κι άλλες περιπτώσεις που δεν έχουν την τύχη να αναδειχτούν μέσα από μια τεκμηριωμένη τηλεοπτική εκπομπή. Γι΄αυτήν όμως, τέσσερις μέρες μετά…

«Κύπριοι πολίτες τα δυο παιδιά». Ξαφνικά ακόμα και χωρίς όνομα ξέραμε για ποιους μιλούσαμε. Δεν ήταν εκ μεταγγραφής «Κύπριοι», νεοκάτοχοι χρυσών διαβατηρίων. Οι ασκοί του Αιόλου ακόμα δεν άνοιξαν. «Εγκρίθηκε τελικά από το Υπουργικό Συμβούλιο κατ΄εξαίρεση παραχώρηση της ιδιότητας του Κύπριου πολίτη…».  Εκείνο το «κατ’ εξαίρεση» μάς προστατεύει! Γιατί, όμως, κατ΄εξαίρεση; Δεν είναι σύννομη η απόφαση; Είναι χαριστική; Mήπως γιατί τα παιδιά έχουν βαφτιστεί χριστιανοί ορθόδοξοι ή είναι εγγεγραμμένοι ως Ελληνοκύπριοι; Πάντως, κάποιοι το προέβαλαν σαν «πρόσθετο πλεονέκτημα». Ουδόλως συμμεριζόμαστε πως πρέπει να αλλάξεις ταυτότητα και θρήσκευμα για να έχεις δικαιώματα όπως οι υπόλοιποι που κι αυτοί, όμως, είναι ταξινομημένοι και με περιορισμένα δικαιώματα με βάση την καταγωγή και τη θρησκεία… Άραγε να «φταίει» που τα παιδιά δεν είναι «καθαρόαιμα» Κυπριόπουλα μια κι ο ένας παππούς (δυο γενιές πίσω) είναι έποικος; Μα ο πατέρας τους που, εξ αντικεμένου, είναι λιγότερο Κύπριος,  έχει από πολλά χρόνια κυπριακή ταυτότητα. Οι γραφειοκράτες απαντούν πως φταίει που τα παιδιά βιάστηκαν να γεννηθούν νωρίτερα! Γραφειοκρατικές αντιλήψεις και πρακτική, πιο σωστά, απραξία…

Στην Αγία Γραφή περιγράφεται η σολομώντεια λύση με τον βασιλιά να δοκιμάζει να μοιράσει (δια μαχαίρας) το βρέφος που διεκδικούσαν δυο «μητέρες», μόνο η μια χωρίς εισαγωγικά. Ο τεμαχισμός του βρέφους τελικά αποφεύχθηκε! Τον διζωνισμό και τα παράλογα κι απάνθρωπα παράγωγά του πώς θα τον αποφύγουμε;

 

ktsimillis@cytanet.com.cy

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *