Υπουργός με κηδεμόνες και οι χαλασμένοι πυροσβεστήρες: Από το Κυπριακό στην παιδεία και τα κουρέματα

Ανακήρυξη του Προέδρου της Δημοκρατίας, Λευκωσία 4 Φεβρουαρίου 2018. ΚΥΠΕ/Κάτια Χριστοδούλου

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Λάθη, παραλείψεις, διαχρονικές στρεβλώσεις, αδυναμία πρόβλεψης του προβλεπτού και ανεπάρκεια διαχείρισης ακόμη και των αυτονόητων, διαμορφώνουν ένα εδραιωμένο σκηνικό αποτυχίας. Οι επιδόσεις είναι σχεδόν στο ίδιο επίπεδο σε όλους σχεδόν τους τομείς.

Στο Κυπριακό, για παράδειγμα, οι λογικές που αναπτύσσονται, πέραν από τις επαναλαμβανόμενες ατάκες, είναι η υιοθέτηση της πεπατημένης, όπου το κατεστημένο εξυπηρετείται με την όποια λύση καθώς είναι εκτίμησή τους πως μπορούν να συνεχίσουν στο ίδιο μοτίβο ή εκτιμούν πως διανοίγονται οικονομικές προοπτικές που θα αυξήσουν τα πλούτη. Αυτή η προσέγγιση στηρίχθηκε στη λογική της διεκδίκησης του ελάχιστου για να μην έχουμε προβλήματα και διαταραχθούν ισορροπίες. Είναι η λογική που θεωρεί ταμπού τη διεκδίκηση του αυτονόητου. Δεν μπορούν να κοιτάξουν έξω από το κουτί και να λειτουργήσουν χωρίς παρωπίδες.

Γι’ αυτό και αναπτύσσονται θεωρίες των «ψυχραιμότερων» αυτών που εκπέμπουν σοβαροφάνεια και… ρεαλισμό. «Δεν θα δεχθούν οι Τούρκοι» γι’ αυτό και να μην το διατυπώσουμε καν ή «δεν θα μας αφήσουν οι Τούρκοι να προχωρήσουμε με το αέριο». Άρα να μην το αξιοποιήσουμε, με βάση τη λογική τους. Είναι αυτοί, οι ίδιοι που θεοποιούσαν τον Ερντογάν και φόρτωναν τις ευθύνες στην ελληνική πλευρά επιστρατεύοντας χαρακτηρισμούς για μίζερους Ελληνοκύπριους, εθνικιστές. Τώρα για να πείσουν για το αναπόφευκτο επιστρατεύουν τα φοβικά σύνδρομα. Λένε τώρα για τον πάλαι ποτέ «ηγέτη της λύσης», πως είναι ικανός για όλα. Πως έχει δείξει σε πολλές περιπτώσεις ότι δεν ορρωδεί προς ουδενός. Αυτός, δηλαδή, ο οποίος ήταν το πρότυπο τώρα χρησιμοποιείται για να τρομοκρατήσει τον πληθυσμό και να αποδεχθεί «συμβιβασμό».

  • Είναι, όμως περίπτωση προς εξέταση από ειδικούς το γεγονός ότι διαπιστώνεται μια απάθεια και προσαρμοστικότητα με την κατοχή. Πώς θα εξεταστεί χωρίς τη βοήθεια ειδικού το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι που χαριεντίζονται με τους κατακτητές ή τους ενισχύουν ποικιλοτρόπως; Είναι θέμα κουλτούρας;

Δεν είναι, όμως, μόνο στο Κυπριακό που διαπιστώνονται αυτές οι συμπεριφορές. Οι στρεβλώσεις επηρεάζουν όλα τα πεδία της ζωής. Έγινε, για παράδειγμα, κούρεμα καταθέσεων και η αντίδραση περιορίστηκε στη συζήτηση εάν ήταν καλύτερο το πρώτο ή το δεύτερο σχέδιο. Κι αυτό στο περιθώριο του καρναβαλιού ή του «εορταστικού» τριήμερου στην Αθήνα. Και βεβαίως, αυτό μπορεί να είναι αποτέλεσμα του πρώτου σοκ. Μέχρι να συνειδητοποιήσουν πως οι καταθέσεις είναι χαρτάκια χωρίς αντίκρισμα, μέχρι που η κάρτα τα… έφτυσε στα πρώτα ψώνια. Πώς μπορεί να ερμηνευθεί το γεγονός ότι πέντε χρόνια μετά, οι κουρεμένοι υποστήριξαν τον κουρέα τους; Μπορούν να δοθούν πολλές εξηγήσεις ή να σηκώσεις τα χέρια ψηλά και να παραδοθείς στο κυπριακό ταμπεραμέντο.

Τα όσα ακούγονται για τον Συνεργατισμό δεν φαίνεται να προκαλούν ανατριχίλα γιατί όλοι γνώριζαν για το παρατεταμένο πάρτι. Τον έκλεισαν γιατί δεν άντεξε να φορτώνεται συνεχώς τις παθογένειες του συστήματος. Αλλά και μετά το κλείσιμό του το μπάχαλο συνεχίζεται με τον συμψηφισμό καταθέσεων με δάνεια. Απλή λογιστική, με το πάτημα ενός κουμπιού, «πάτησαν» οικογένειες. Αντέδρασε και σωστά ο Πρόεδρος, που ζήτησε εξηγήσεις. Από την άλλη, ο υπουργός Οικονομικών είπε πως τούτο είναι νόμιμο. Και ξόφλησε! Όχι αυτός, εκείνοι που βρήκαν άδειο τον τραπεζικό τους λογαριασμό.

Αλλά και στο θέμα της παιδείας παρακολουθήσαμε το θέατρο του παραλόγου. Δυο μήνες κρίσης, τσακωμοί, συναντήσεις για να καταλήξουν σε αυτό που θα έπρεπε να ξεκινήσουν.

  • Και μέσα σε αυτό είδαμε και την πρωτοτυπία της Κυβέρνησης: Υπουργός να προσέρχεται με τους κηδεμόνες του σε διάλογο. Και για δυο μήνες ο πυροσβεστήρας εκτόνωσης να ήταν χαλασμένος!

Η δεύτερη πενταετία Αναστασιάδη, επειδή δεν θα διεκδικήσει τρίτη, δείχνει το πραγματικό της πρόσωπο. Δείχνει και τις αδυναμίες, τις στοχεύσεις και όποιος αντέξει.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *