Ζητείται επειγόντως κίνημα να μας βγάλει στους δρόμους

ΣΚΙΤΣΟ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Της ΤΩΝΙΑΣ ΣΤΑΥΡΙΝΟΥ

Γιατί δεν αντιδρούμε; Το ερώτημα πλανάται μήνες και χρόνια στις μεταξύ μας συζητήσεις. Ειδικά αυτές τις μέρες που παρακολουθήσαμε για δεύτερη φορά έναν Πρόεδρο που εκλέγηκε από τους πολίτες και σε αυτούς χρωστά λόγο και αναφορά, να αμφισβητεί μια ερευνητική επιτροπή και ένα πόρισμα το οποίο ο ίδιος ζήτησε, επειδή δεν τον βόλεψε το αποτέλεσμα.

  • Το ζεύγος Αναστασιάδη – Χάρη μάς θύμισε κάτι παλιές ταινίες όπου μια εκπαιδευμένη κλέφτρα μαϊμού αρπάζει τα ρολόγια και τα τιμαλφή από ανυποψίαστους περαστικούς και τα πάει στο αφεντικό της για να πάρει φιστικάκι και να κουλουριαστεί ήσυχη στην αγκαλιά του ότι δεν θα την κατηγορήσει κανείς. Γιατί λοιπόν δεν αντιδράσαμε ούτε για το πολιτικό γκροτέσκο με το πόρισμα του Συνεργατισμού;

Η θεωρία που επικρατεί στα πηγαδάκια δίνει στο θέμα ανθρωπολογικές προεκτάσεις προτείνοντας ότι έχουμε την υποτέλεια στο DNA μας λόγω αιώνων σκλαβιάς. Δεν είναι, όμως, ότι δεν αντιδρούμε. Αντιδρούμε με λύσσα στο λάθος σφύριγμα του διαιτητή, κορνάροντας μανιασμένα στο μπροστινό αυτοκίνητο, επαναστατούμε εναντίον της πωλήτριας και του γκαρσονιού.

Αυτό που μάλλον μας λείπει –σενάρια κάνουμε κι εμείς ακολουθώντας το ρεύμα της εποχής- είναι η παιδεία της αντίδρασης. Να μπορούμε να μαζέψουμε τον θυμό και τα φονικά μας ένστικτα («κρεμάστε τους παιδεραστές») και να τους δώσουμε πολιτική και  ηθική αξία, σε ένα οργανωμένο σχήμα που θα πάρει μορφή στη δημόσια ζωή. Με λίγα λόγια θέλουμε να αντιδράσουμε αλλά δεν ξέρουμε πώς.

Μέχρι στιγμής περιοριζόμαστε σε οργισμένα γκρουπ στο Facebook και ομάδες που προσπαθούν άγαρμπα να αντιγράψουν κινήματα του εξωτερικού στα οποία θα θέλαμε να μοιάσουμε αλλά, δυστυχώς, δεν έχουμε ούτε την πολιτική κουλτούρα ούτε το υπόβαθρο. Καταλήγουμε μονίμως σε αμήχανα και ανορθόγραφα σχόλια και greeklish τοποθετήσεις με επίπεδο λόγου και σκέψης της τετάρτης δημοτικού.

Έχουμε και έναν παχύρρευστο πια κυνισμό που μας συντροφεύει («ναι να δούμε τι θέλουν να φάνε κι αυτοί για να αντιδρούν»), με μια μόνιμη ισοπέδωση στην άκρη της γλώσσας («όλοι οι πολιτικοί θέλουν κρέμασμα») και δεν διακρίνουμε τις αποχρώσεις ακόμη και εκεί που υπάρχουν. Και υπάρχουν. Άνθρωποι που διεκδικούν την ψήφο μας για να ασκήσουν έλεγχο στην εξουσία και όχι για να γίνουν μία ακόμη απόχρωσή της, αλλά συχνά χάνονται στη μυωπική μας αντίδραση.

Ας μην παρεξηγούν λοιπόν τη σιωπή μας για ανοχή. Ας μην υποτιμούν το γεγονός ότι ο κόσμος είναι αγανακτισμένος. Αυτό που βρίσκεται υπό κατάρρευση είναι το κομματικό σύστημα και τα κοράκια της ακροδεξιάς που μυρίστηκαν έγκαιρα το πτώμα κατάφεραν να οργανωθούν και να εισπράξουν.

Κάποια στιγμή θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις και θα βρεθούν οι πέντε άνθρωποι που θα μετουσιώσουν αυτό που κοχλάζει μέσα μας σε κάτι πιο πολιτικό από τις κατάρες του Facebook. Κι ευχόμαστε αυτό να γίνει πολύ σύντομα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *